Seks na wysokich obcasach

Czytanie tej książki jest jak rozmowa z najlepszą przyjaciółką. I taka też forma jest tu zastosowana - siedzą sobie dwie kobiety (edukatorka seksualna Alicja Długołęcka i dziennikarka Paulina Reiter) i gadają. Seks z tytułu należy rozumieć jak najbardziej dosłownie, bo wszystkie możliwe aspekty zagadnienia są tu dokładnie omówione, od wstydu po wizytę w sexshopie i od pożądania po zdradę. Żyjemy w katolickiej, konserwatywnej kulturze, gdzie seks to tabu. I choć książek na ten temat na rynku nie brakuje, są to głównie przedruki lub wydania albumowe. Ta pozycja jest absolutnie wyjątkowa - po pierwsze mocno osadzona w polskich realiach, a po drugie obszerna i bardzo rzetelna. Na dodatek napisana fantastycznym językiem, balansującym pomiędzy suchą anatomią a soczystymi kolokwializmami. Autorki rozmawiają bardzo szczerze, bezwstydnie wręcz, ale przede wszystkim mądrze. Rozbierają (dosłownie!) kobietę na czynniki pierwsze, a potem znów składają ją w całość. Dają jej ciało, rozum i serce. I umieszczają gdzieś w połowie drogi pomiędzy madonną a ladacznicą; pomiędzy cielesnością i seksualnością narzuconą przez katolickie wychowanie z jednej strony a uwarunkowaniami konsumpcyjnymi (szczególnie narzucanymi przez tzw. magazyny kobiece) z drugiej. A wyłania się z tego obraz bardzo budujący, dodający pewności siebie, leczący z zahamowań i kompleksów właściwych chyba każdej kobiecie. Owszem, "Seks na wysokich obcasach" jest lekko feminizującym przewodnikiem po kobiecej seksualności, ale paradoksalnie to książka również (a może nawet bardziej) dla facetów. Seksuologia jest nauką stworzoną przez mężczyzn na potrzeby kobiet. Bo kto pisze książki o seksie? - głównie faceci. A kto te książki czyta? - przede wszystkim kobiety. Wyjątki od reguły są zatrważająco nieliczne. Nie łudzę się, że akurat ta książka cokolwiek zmieni w tej materii, ale panom szczerze poleciłabym przeczytanie choćby rozdziału pt. "Jak zaciągnąć kobietę do łóżka". I następnego, którego tytułu, z wrodzonej sobie delikatności, już nie przytoczę. Panie gorąco namawiam do przeczytania całości, a dodatkową zachętą niech będzie fakt, że książkę przeczytała moja mama, a ja sama nie zawaham się kiedyś podsunąć jej własnej córce.