Sekrety przodków, czyli jakie znaczenie ma to, że twoja prababka zwiała przez okno z kochankiem?

Mam wiele zastrzeżeń do książki. Zaczęło się niemal jak przesłuchanie, pytanie za pytaniem. Później niewiele lepiej. Autorka myli wywód przodków z drzewem genealogicznym. Jakoś do mnie nie przemawia szukanie na siłę zależności, że przez samobójczą śmierć ciotki dziewczyna połamała sobie kręgosłup. Albo szukanie które miesiące w rodzinie są szczęśliwe, które nie. Natomiast jeśli w miesiącu są dobre i złe zdarzenia to znaczy, że natura dąży do równowagi. Tak można dopasować każdą teorię. Z książki bije szowinizm, mizoandria: jak ktoś scala rodzinę to ciotka, jeśli postrzelony to wuj. Dziennikarka sprawdziłaby się w pisaniu horoskopów, a nie książki udającej psychologiczno-genealogiczną pozycję.  Są lepsze książki na te tematy, wystarczy poszukać według ocen na LC.