Sekrety Katowic. Część 2

W jednym z mieszkań w Bogucicach pewnej nocy prawdziwy Magik słowa napisał zdanie, które przeszło do historii: Ja to ja, więc jako ja chcę być znany, prawdziwy jak prawdziwek, nie jak sweter z anilany. 75 lat wcześniej dwudziestokilkuletni Antoni Pierzchalski został prezesem „Espe-Filmu”, jednak jego – dla odmiany – zapamiętano jako kanciarza, hochsztaplera, oszusta, złodzieja i zdrajcę, który z pewnością nie zasłużył na chwilę relaksu w wyłożonej kafelkami małej łazience z żeliwną wanną i dużym lustrem w hotelu Katowice. Mógłby liczyć ewentualnie na nawiedzone wnętrza willi Grundmanna. Cofnijmy się jeszcze o 27 lat. Na jednej z ulic Wyspiański spotyka dziewczęta ładne, głupiuteńkie, sądząc z wyrazu twarzy, może więc namówi je na wspólne oglądanie Wiktorii rzucającej wieniec? Gdyby mógł podróżować w czasie, na ulicy Dworcowej napotkałby Prusa podziwiającego mieszczańskie kamienice albo lekarkę odkrywającą tajemniczą chorobę Burowca i Szopienic. Ale Ty nie bądź jak Wyspiański! Otwórz Sekrety Katowic i zacznij podróżować w czasie już TERAZ! PS Na koniec zagadka: dla Chruszczowa zbudowano willę, dla robotników domki prosto z Finlandii, a dla kogo mieszkania w „Gwiazadach”?