Sędzia i kat

Powrót do książek Jamesa Petersona był tylko kwestią czasu. Bardzo lubię jego powieści z Alexem Crossem, ale tym razem mój wybór padł na książkę Sędzia i kat nie związaną z żadnym jego cyklem. Kiedyś miałem już przyjemność przeczytać właśnie obecna pozycje i pamiętam, że wtedy spodobała mi się. Powrót po dłuższej przerwie do przeczytanej dawno temu książki może skutkować rozczarowaniem lub nie. W przypadku obecnej pozycji nadal uważam ją za bardzo dobry thriller napisany ze współpracy z Andrew Grossem. Zanosi się na proces stulecia ze względu na schwytanie Dominic Cavello zwanego Elektrykiem będącego szefem najbardziej liczącej się głowy rodziny mafijnej. Od lat nietykalny i wywijający się próbom jego złapania i osądzenia tym razem za sprawą zebrania wystarczających dowodów przez agenta Nicka Pellisante i całego FBI może już nie uniknąć kary. Niestety wynajęty zabójca wysadza autokar wiążący przysięgłych, w którym ginie syn jednej z ławniczek i tylko ona sama przeżywa. Ucieczka Cavallo powoduje zjednoczenie sił Andie DeGrasse i agenta Nicka, którzy wyruszają na wyprawę w poszukiwaniu zbiegłego mafioza. Książkę można podzielić tak naprawdę na trzy części obrazujące koleje losów nie tylko głównych bohaterów, ale również ukazanie procesu sądowego i śmiertelnego niebezpieczeństwa w postaci pogoni za Cavallem. Początkowo autorzy zabierają czytelnika na salę sadową, gdzie obserwujemy próbę skazania głowy rodziny mafijnej. Prokurator przesłuchuje świadków i wywleka na światło dzienne wiele brudnych tajemnic dotyczących poszczególnych członków mafii, lecz głównym motywem jest obciążenie oskarżonego. Z jednej strony uraczono czytelnika dobrze poprowadzonym przesłuchaniem, ciekawym tłem obyczajowym i procesem. Z drugiej strony dostajemy klimat zagrożenia wyczuwalny na sali sądowej, podczas przewozu przysięgłych i motyw nieuchwytnego zabójcy. W kolejnej części myślimy, że będziemy mieli do czynienia z podobnym skutkiem, ale autorzy wprowadzają twist w fabule i zabawa dopiero się naprawdę zaczyna. Dwójka bohaterów rusza tropem uciekającego Cavello. Emocjonująca pogoń i szczypta romansu pomiędzy bohaterami zajmuje większość tej części książki. Dopiero w trzeciej mamy możliwość dowiedzenia się wszystkiego i poszczególne wątki zaczynają się łączyć ze sobą. Podzielenie na trzy segmenty historii wydawało się, że będzie to decyzja błędna, bo pierwszą i drugą dzieli jakiś okres czasu i nie ma takiej ciągłości na jaką liczyłem. Nic mylnego, bo traktując początkowe rozdziały jako wprowadzenie do naprawdę ciekawej historii, która najbardziej rozkręca się w dalszej części. Wartka akcja i sądowe potyczki to tylko przedsmak tego co otrzymamy. Później dostajemy sensacyjną historie, która wciąga. Głównymi bohaterami zrobił autor dwie postacie. Nicka Pellisante to agent FBI pracujący od bardzo dawna nad sprawą zatrzymania Cavella. Jego sylwetkę nakreślono dobrze pod względem psychologicznym. Jednak zachowanie czasami mnie irytowało, bo miał zapędy maniaka, a czasami jakby szaleństwa na punkcie wsadzenia i pojmania Cavello za wszelką cenę. Nawet przy przekroczenia litery prawa, aby go tylko dorwać. Twardy, nieustępliwy, owładnięty obsesją, lecz starający się zapewnić bezpieczeństwo wszystkim, którzy są pod jego opieką. Później, gdy rusza w pogoń stał się sympatyczniejszy i można było jego postać polubić. Kolejnym pozytywnym bohaterem jest Andie DeGrasse. Straciwszy syna w autokarze próbuje się pozbierać po traumie i wieść normalne życie. Niestety przeszłość znów ją dopada za sprawą Nicka i będzie musiała stawić czoło przeszłości i chęci zemsty na tych, co zabili jej syna. Sylwetkę bohaterki autorzy wykreowali świetnie pod względem psychologicznym i nawet zachowanie mi nie przeszkadzało. Można jej było współczuć straty syna i zarazem kibicować, aby wraz z Nickiem dorwali odpowiedzialnych za tą sytuacje. Sympatyczna postać, obok której trudno przejść obojętnie. Pozostałe postacie drugoplanowe i trzecioplanowe występujące w książce zostały dobrze nakreślone i mają do odegrania swoją rolę w całej historii. Czarny charakter wypada nieco mniej grożnie niż oczekiwałem, ale na sali sądowej nieraz robił wrażenie niewiniątka jakby chciał uśpić czujność wszystkich. Opanowany, brutalny, pozbawiony skrupułów i skory do przemocy. Szkoda tylko, że nie zrobił na mnie bardziej mrocznego wrażenia. Dostajemy postacie nie jednowymiarowe, ale posiadające głębie i wzbudzające nieraz emocje. Można to odczuć podczas przesłuchania skruszonych gangsterów, którzy wydają się normalnymi ludźmi do czasu poznania ich relacji. Jeżeli chodzi o interakcje pomiędzy bohaterami powieści nie mogę się przyczepić do niczego. Nawet dialogi wypadają dobrze i nie irytują. Książka posiada wartko poprowadzoną akcje i wydarzenia toczące się szybko. Nie uświadczymy nudnych opisów lub przestojów. Dlatego nie nudziłem się podczas czytania. Sama fabuła zawiera wszystko co powinien mieć dobry thriller. Zwroty akcji, strzelaniny, pościgi, nieuchwytnego zabójce, FBI darzącego do złapania przestępcy. Właśnie to wszystko dostałem, ale nie tylko. Powieść zawiera elementy obyczajowe w postaci relacji pomiędzy bohaterami lub przedstawienie rozpaczy i smutku po stracie syna, sensacyjne i nawet znalazło się miejsce dla wątku romansu, który wybucha pomiędzy dwójką bohaterów. Nieraz mógłby przeszkadzać, ale nie został wysunięty na pierwszy plan względem reszty fabuły, lecz został przesunięty na dalszy plan. Wyszła z tego bardzo dobra powieść zapewniająca sporo rozrywki podczas czytania. Książka posiada pewne mankamenty jak zachowanie Nicka, który ma obsesje na punkcie Cavello. Jego zachowanie jak wspominałem mnie irytowało. Dojście dość szybko do siebie głównej bohaterki Andie po stracie syna. Czasami wątek romansowy mi lekko przeszkadzał, bo był trochę przesłodzony. Dobrze, że nieczęsto. Początek powoli się rozkręcał, aby później akcja stała się dynamiczna. Pomimo tego autorzy ukazują obraz bezsilności wymiaru sprawiedliwości wobec osoby mającej pieniądze i wpływy. Nasi bohaterowie w roli tych dobrych walczących ze złymi i próbujących wymierzyć sprawiedliwość. Mający własne powody do zemsty lub schwytania przestępcy. Sędzia i kat to bardzo dobra książka, której ponowna lekturę uważam za dobry pomysł. Miałem poprzednio pozytywne odczucia i nadal takie pozostaną. Nie oczekiwałem za bardzo czegoś lepszego, ale dostałem przyzwoity thriller łączący w sobie kilka różnych gatunków literackich. Ciekawą fabułę pełną poświęceń i wyrzeczeń, interesujących bohaterów i finał, który bardzo mi się spodobał. Miałem też wrażenie jakby autorzy zostawili sobie furtkę do kontynuacji tej powieści w przyszłości. Na pewno sięgnę niedługo po kolejne powieści Jamesa Petersona,nawet napisane wspólnie z Andrew Grossem, bo obaj panowie stworzyli bardzo dobry thriller sensacyjny, który mnie wciągnął. Polecam.