Schron 7/7

7/10 – BARDZO DOBRY Pobyt Maszy w Paryżu od samego początku nie jest taki jaki być powinien. Młodej fotoreporterce, przebywającej w stolicy Francji w podróży służbowej, wszystko przeszkadza – tani hotel, na tyle ciasny, że aż wpędzający w klaustrofobię, towarzystwo kolegi z pracy Antona, irytujący tubylcy, złe sny. Po prostu katastrofa. Prawdziwy koszmar rozpoczyna się jednak dopiero wtedy, gdy Masza odkrywa, że… jest kimś innym. „Schron 7/7” to niezwykle oryginalna i pomysłowa kompilacja literatury fantasy oraz metafizycznego thrillera. Napisana barwnym językiem książka, pełna baśniowego folkloru, po brzegi wypełniona jest mrocznym i gęstym klimatem. Dzięki płynnym przejściom zacierają się granice pomiędzy realnym światem, a bajkową rzeczywistością. Tak naprawdę nie wiadomo już czy mamy do czynienia z prawdą, czy kolejną halucynacją. Anna Starobiniec niewątpliwie dała pokaz niewyczerpanych wręcz pokładów wyobraźni. Stworzyła niepokojącą powieść, która w pewnych elementach wydaje się być metaforą dla społeczno-politycznego obrazu współczesnej Rosji. „Schron 7/7” na pewno nie jest książką łatwą w odbiorze i nawet jeżeli uznamy, że niektóre rozwiązania w niej zawarte są lekko niedopracowane, to i tak jej lektura dostarcza wielu miłych wrażeń. Opiniując literacki debiut Anny Starobiniec – tomik opowiadań pt. „Szczeliny” – stwierdziłem, że talent młodej Rosjanki znamionuje nie do końca oszlifowany diament. Po lekturze „Schronu 7/7” z przyjemnością stwierdzam, że ów diament zaczyna nabierać kształtów i klarowności. Sama powieść jest niczym grejpfrut, nie każdemu jej cierpko-gorzki smak przypadnie do gustu, jednak amatorom tego typu literatury prawdopodobnie będzie smakowała wyśmienicie.