Sandman: Uwertura

7/10 – BARDZO DOBRY Scenariusz – 6/10 Będąca prequelem serii Sandman „Uwertura” na pewno nie jest lekturą łatwą w odbiorze. Te nasycone onirycznym klimatem połączenie dark fantasy z science-fiction o kosmicznym rozmachu wymagało ode mnie wzmożonej uwagi oraz ciągłego skupienia. Na ogarnięcie zbudowanego przez Gaimana świata również potrzeba mi było nieco dłuższej chwili. Okazał się on bowiem być niezwykle barwnym i bogatym uniwersum, a mnogość występujących w nim postaci wcale nie ułatwiała mi zadania. Szczególnie, że wszystkie te osobistości były w jakiś sposób fascynujące i każdą z nich chciałem poznać nieco lepiej. W tym elemencie objawił się niezwykły talent scenarzysty, który potrafił znakomicie spersonifikować takie pojęcia jak Czas, Noc, Chwała, Los czy też Pożądanie. Nadanie im ludzkich cech oraz wyglądu (tu ukłony również dla rysownika) wyszło Gaimanowi i ekipie naprawdę bardzo fajnie. Kolejnym przykładem nieograniczonej wyobraźni Brytyjczyka były znakomite dialogi, jakie prowadzą między sobą odmienne aspekty Morfeusza. Inteligentne i pełne humoru sceny przedstawiające konwersacje toczące się pomiędzy poszczególnymi tożsamościami Władcy Snów, to niewątpliwie jeden z przebłysków geniuszu scenarzysty. O ile jednak całe otoczenie oraz tło opowiadanej historii zostało ukształtowane w iście mistrzowskim stylu, to sama fabuła nie zrobiła już na mnie takiego wrażenia. Być może roztaczane przez Gaimana wizje były dla mnie zbyt surrealistyczne, a tocząca się gdzieś pomiędzy jawą a snem opowieść za bardzo abstrakcyjna? A może po prostu „Uwerturą” powinienem raczej kończyć swą przygodę z Sandmanem, niż ją zaczynać? Może dzięki temu wyłapałbym wszystkie smaczki, których nie zdążyłem jeszcze poznać? Prawdopodobnie zmierzę się z lekturą tego komiksu raz jeszcze, kiedy przebrnę przez wszystkie podstawowe tomy serii. Ciekawe jakie wtedy będą moje wrażenia... Ilustracje – 10/10 Pod względem graficznym „Uwertura” to pełne rozmachu, monumentalne arcydzieło, wyróżniające się barwną kolorystyką, pomysłowym układem kadrów oraz zachwycającą wszechstronnością stylistyczną. Niemal każda strona tego albumu to majstersztyk. W przypadku tego komiksu ilustracje nie są jedynie wizualizacją fabuły, a integralnym, często wiodącym elementem kreowania narracji. „Uwertura” to również jeden z tych niewielu komików, które zwracają uwagę na pracę liternika. Zróżnicowane czcionki oraz fantazyjny układ dymków dialogowych są niezwykle oryginalne i dodają tej opowieści wyjątkowego sznytu. Wydanie i dodatki – 10/10 Pięknie wydany album w twardej oprawie, przebogaty w różnorodne bonusy. Szczególnie warto zwrócić uwagę na notatki Neila Gaimana oraz artykuły, w których rysownik (J. H. Williams III),kolorysta (Dave Stewart),liternik (Todd Klein) oraz twórca okładek (Dave McKean) opowiadają o swojej pracy nad tą mini serią. Do tego cała masa dodatkowych ilustracji oraz krótkie rozmowy z twórcami, przeprowadzone przez Shelly Bond. Naliczyłem razem 54 strony dodatków... W taki właśnie sposób powinno się publikować komiksy! Jako czytelnika interesuje mnie nie tylko sama historia, ale również towarzyszące jej zaplecze – chcę zajrzeć od kuchni, poznać punkt widzenia twórców, genezę powstania danego komiksu oraz różne inne ciekawostki z nim związane. Podsumowanie We wstępie do tego albumu Neil Gaiman przyznaje, że pierwszy szkic tej historii powstał dwadzieścia osiem lat przed jej publikacją. Scenarzysta miał więc sporo czasu, by gruntownie przemyśleć swoje dzieło i doskonale widać, że przyłożył się do pracy. Album ten jest wycyzelowany w każdym najmniejszym detalu, szczególnie w kwestii kreowania uniwersum, w którym funkcjonuje ta opowieść. „Uwertura” to oniryczne, epickie dzieło z gatunku fantasy, które zachwyca klimatem oraz wizją przedstawionego świata, i o ile śmiało można traktować ją jako osobne dzieło, to jestem przekonany, że większe wrażenie zrobi dopiero po przeczytaniu głównej serii przygód Morfeusza. Niniejszy komiks to niewątpliwie dzieło oryginalne i pod wieloma względami urzekające, ale czy jakoś specjalnie odkrywcze i porywające? Tu mam wątpliwości. Bo o ile warstwa graficzna olśniewa, to sama fabuła nie jest czymś wielce wyjątkowym. Jak dla mnie trochę przerost formy nad treścią. Tak czy inaczej warto, chociażby po to, by móc napawać się widokiem obłędnych ilustracji J. H. Williamsa III, okraszonych kapitalną kolorystyką Dave’a Stewarta. Polecam. *** ZAWARTOŚĆ Sandman: Overture vol. 1 #1-6 (grudzień 2013 – październik 2015) SCENARIUSZ Neil Gaiman ILUSTRACJE Szkic: J. H. Williams III Tusz: J. H. Williams III Kolor: Dave Stewart DODATKI Wstęp Neila Gaimana. Okładki wydań zeszytowych. Proces tworzenia rysunków: Metoda obrazów sennych – Tekst J. H. Williamsa (wraz z przykładowymi planszami),w którym artysta opowiada o pracy nad komiksem. Galeria grafik z alternatywnymi wariantami okładek. Nakładanie kolorów: Od teorii po wykonanie – Dave Stewart opowiada o swojej pracy nad „Uwerturą”. Tworzenie liter – tekst Todda Kliena, autora liternictwa w wersji oryginalnej. Tworzenie okładek – Okraszony ilustracjami tekst autorstwa Dave’a McKeana, twórcy oryginalnych okładek zeszytowych. Krótkie wywiady przeprowadzone przez Shelly Bond (redaktorkę serii) z twórcami tego komiksu – Neilem Gaimanem, J. H. Williamsem III oraz Dave’em Stewartem. Notatki Neila Gaimana do każdego z sześciu rozdziałów tego albumu. Dodatkowe grafiki autorstwa J. H. Williamsa wraz z komentarzami rysownika. Krótkie biogramy autorów. WYDANIE Wydawca: Egmont Wydawca oryginału: DC Comics Cykl: Vertigo Seria: Sandman Data wydania: 9 listopad 2016 Tłumacz: Paulina Braiter Format: 170 x 260 mm Liczba stron: 232 Okładka: Twarda Papier: Kredowy Druk: Kolor ISBN-13: 9788328118287 Cena okładkowa: 89,99 zł