Sandman: Kraina snów

„To sny kształtują świat.” Ta część Sandmana niestety mnie nie urzekła, może przez to, że było za mało jego osoby w całości, sama nie wiem. Części „Kaliope” oraz „Sen tysiąca kotów” były ciekawe i podobały mi się. Na części z Shakespearem wynudziłam się totalnie i miałam ochotę rzucić wszystko w kąt, uciekać i nie wracać. Na szczęście przetrwałam do „Fasady”, która pozostawiła po sobie bardzo dobre wrażenie, była mroczna i interesująca. Nie wiem, czego mam się spodziewać po kolejnych częściach Sandmana, ale mam nadzieję, że bardziej mnie zaciekawią i jeszcze czymś zaskoczą.