Sanatorium cudów

Aleksander to dziewięcioletni chłopiec, który nagle przestał mówić. Przyjeżdża do sanatorium, by odzyskać głos. To bardzo nieprzyjazne miejsce. Bohater nie jest tam szczęśliwy. Trafia do grupy dzieci z różnymi niepełnosprawnościami. Ismenka, Leopold i Ksawery - każdy z nich jest wyjątkowy. I choć Normalsi, jak i personel sanatorium, używają wobec nich obraźliwej nazwy Dziwolągi, nie zrażają się tym. Są dziećmi, które muszą stawić czoła trudnej rzeczywistości, ale walczą z całych sił. Choć mają problem z mówieniem, poruszaniem się, myśleniem… Jednak jest coś, co sprawia, że nie poddają się. Więcej nie zdradzę, ale z pewnością małym bohaterom przyjdzie z pomocą nowa opiekunka. Pani Konstancja sprawi, że w Sanatorium zaczną się dziać cuda! Książka jest dedykowana dzieciom, ale i dorosły czytelnik znajdzie w niej coś dla siebie. Mam nadzieję, że przesłanie płynące z lektury zmieni niejedno serce. Cudne ilustracje wykonała Iwona Pastuszka – Vedral, a za projekt okładki odpowiada Łukasz Białek. „Sanatorium Cudów to bajka edukacyjno-terapeutyczna, która pokazuje dzieciom, że każdy z nas jest inny i że na świecie istnieją różnego rodzaju choroby To historia ukazująca ograniczenia, z którymi młodzi bohaterowie codziennie toczą walkę. Uczy empatii, akceptacji siebie i innych, a także tego, że warto marzyć i mieć nadzieję. Drogi Czytelniku! Otwórz tę książeczkę i poznaj tajemnicze miejsce, w którym wszystko jest możliwe. Razem z Aleksandrem i jego przyjaciółmi rozpocznij przygodę!”. Anna Dzięgielewska (OliWolumin.pl) „Są książki, obok których nie da się przejść obojętnie! Wywołują w czytelniku emocje, z jakimi na co dzień rzadko się stykamy. Powodują, że przypominamy sobie o takich wartościach jak zrozumienie, otwartość na drugiego człowieka czy współczucie. Sanatorium Cudów to idealna pozycja, by pokazać te uczucia naszym dzieciom i nauczyć je tolerancji i szacunku. Uświadomić, że nie każda niepełnosprawność jest widoczna”. Ewelina Górowska (Ewelina-czyta)