Samozwaniec. Tom 1

Nie ma na świecie nic okazalszego niż chorągiew husarska, większego powodu do dumy niż bycie Polakiem. Być Polakiem znaczy być człowiekiem wolnym, szaleńcem i pijanicą - Komuda wie co pisze. A jak to robi!!? Roztacza przed nami tło historyczne - już samo w sobie niezwykle interesujące, i rysuje na nim barwne i szalone losy szlachcica, Jacka Dydyńskiego, bardzo sprawnie łącząc wszystko ze sobą. Krąbrnemu i dumnemu Dydyńskiemu Fortuna nie zawsze sprzyja, dlatego, żeby móc odmienić swój los dołącza do Dymitra Samozwańca, który zebrawszy wojsko polskie wyrusza na wojnę zdobyć carską koronę... Nie sposób nudzić się podczas lektury, nawet jeżeli ktoś mógłby za takie uznać przemarsz wojsk wyruszajacych z Sambora; awanturniczy charakter Dydyńskiego na to nie pozwala, poza tym są jeszcze dworskie intrygi, knowania, spiski, machinacje, a tempo powieści jest naprawdę mocne. Pierwszy tom cyklu, a zarazem pierwsza książka Jacka Komudy jaką w ogóle wzięłam do ręki poza mną, jeszcze kilka dni wstecz nie przeszłoby mi przez myśl, że będę zaczytywać się, i to zaczytywać z pasją w historii XVII w., ale opinia mojego Przyjaciela i ta umieszczona kilka dni temu tutaj na LCz, i ta do uszu własnych sprawiła, że kolejny raz poszłam za Jego głosem, i kolejny raz absolutnie nie żałuję! Dziękuję, Darek! Czas na tom drugi...