Samotność w sieci

Kilka lat temu jakoś nie po drodze było mi z czytaniem książek i teraz oprócz klasyki, którą lubię, aktualnych nowości czytam też hity sprzed kilku lat. Jedną z takich książek jest właśnie "Samotność w sieci". Opinie na jej temat są skrajnie podzielone od uwielbienia do strasznej krytyki. Szczerze mówiąc nie do końca rozumiem osoby krytycznie nastawione. Przecież autor stworzył powieść naprawdę nowoczesną, napisaną w ciekawej konwencji rozmowy przeplatanej e-mailami, normalną narracją oraz zawierająca wiele ciekawostek naukowych. A to, że takiego faceta może trudno znaleźć w rzeczywistości lub to, że żona zdradza męża, to chyba nie jest podstawa zarzutów, bo to nic nowego. Jest to natomiast książka ogromnie emocjonalna. Poruszająca. Zawiera wiele wątków, ale każdy jest interesujący i umiejętnie wpleciony w akcję. Według mnie to jedna z pierwszych książek, która w tak ciekawy i nowatorski sposób opisuje relacje międzyludzkie w świecie internetu. Autor dobrze nakreślił postacie głównych bohaterów. Poznajemy ich osobowości, zainteresowania, myśli, marzenia, obawy. Mam wrażenie, że chłonęłam tę książkę wszystkimi zmysłami. Historia jest wyidealizowana, bo taka miłość rzadko się zdarza. I główny bohater też aż niewiarygodny. Jednak nie wiem czy w tym przypadku mam uznać to za zarzut.