Rzeki, których nie ma

Cóż powiedzieć. Na pewno to, że książkę można zrobić z każdego tematu, również opisując rzeki, których nie ma. Może kiedyś były, albo nigdy ich nie było i pozostały jedynej wyborem imaginarium, albo są ale tylko periodycznie. Chylę czoła przed autorem, który podjął się tak abstrakcyjnego tematu jak ten będący przedmiotem książki. Ja bym nie potrafił tak tego napisać. Może gdybym się wysilił wyszłoby kilka-kilkanaście stron. A Maciej Robert napisał ich prawie 300! Zaczął od Łodzi – swojego miasta, w którym tropił niestrudzenie rzeki, potoki i potoczki, które kiedyś były, a dziś już ślad po nich zaginął. Badał też kanały ściekowe podejrzewając, że zlokalizowano je w miejscach niegdysiejszych koryt. Później wędruje po całej Polsce i częściowo zahacza o świat, wszystko po ty by przekonać się, że kiedyś tu była jakaś rzeka; a może nigdy jej nie było, a znalazła się jedynie w literaturze pięknej albo innej mitologii.