Rzeczy, których nie wyrzuciłem

Całe życie zbieramy i kolekcjonujemy przedmioty, zabiegamy o nie, aż przychodzi ten nieunikniony moment, kiedy musimy porzucić wszystko co materialne, bo okazuje się, że trumna nie ma kieszeni. W książce Wichy jest precyzyjnie pokazane jak bardzo nasze życie kręci się wokół spraw materialnych - nie uciekniemy od tego, nie poradzi na to żaden minimalizm, przedmioty stanowią integralną część naszego życia. Można powiedzieć, że wrastają w nas, zamykając jednocześnie w sobie emocje, wspomnienia, historie. I biorąc do rąk taką pamiątkę, czy to książkę, czy bibelot, mamy możliwość jeszcze raz przywołać te wspomnienia do życia. To czasem już ostatni i jedyny łącznik z kimś bliskim, kogo musieliśmy pożegnać na zawsze. Kiedy autor porządkuje rzeczy swojej matki, jej życie na nowo staje nam przed oczami. Mnóstwo refleksji, odwołań literackich. Książka Wichy jest bardzo wartościowa, zarówno pod względem literackim, jak i emocjonalnym.