Rządy wilków

Sama jestem zdziwiona tym, że tak dobrze mi się czytało tę książkę. Lubię świat stworzony przez Bardugo, ale zdecydowanie bardziej "leżą" mi opowieści o Wronach niż perypetie bohaterów Trylogii Grisza. Ten tom czytało mi się wyjątkowo szybko, nie mogłam się oderwać. Owszem, w oczy kłuły niespójności i brak logiki w niektórych sytuacjach, część postaci uległa takim przemianom wewnętrznym (i zewnętrznym),że trudno było się z tym pogodzić, ale mimo to jestem zachwycona. Jak widać w subiektywnych ocenach również często brak logiki. ;)