Rzadkie powietrze

Cyt.: „Zamiast pełnych romantyzmu i heroizmu symboli stosowanych zwykle do obrazowania europejskiego osadnictwa w Amerykach obrazem najbardziej spójnym z rzeczywistością byłaby piramida czaszek”. David E. Stannard, "American Holocaust" „Rzadkie powietrze” /tyt. oryginału Thin Air/ to najnowsza, wydana w 2018 r. powieść Richarda Morgana, autora świetnego cyklu o Takeshim Kovacsu „Modyfikowany węgiel”. „Rzadkie powietrze” to zupełnie luźna kontynuacja „Trzynastki”, powieści napisanej i wydanej przez Morgana w 2007 roku, a więc już dość dawno. Powieści łączy jedynie uniwersum gdzie rozgrywa się akcja i w zasadzie poza tłem i kilkoma elementami, nic w nich nie jest wspólne, nie jest też kontynuacją poprzedniej powieści. Zupełnie inna historia. I o ile przy lekturze „Trzynastki” narzekałem, że to świetna historia opowiedziana w kiepskim stylu, o tyle o „Rzadkim powietrzu” można powiedzieć tylko jedno: świetna historia opowiedziana w świetnym stylu. Powrócił Richard Morgan jakiego pamiętamy z „Modyfikowanego węgla” - tworzący świetne historie, błyskotliwy, miejscami zabawny, trzymający czytelnika w napięciu do końca. Akcja powieści rozgrywa się na Marsie, planecie od dawna skolonizowanej, stanowiącej jakby „pogranicze” czy „rubieże” cywilizacji ludzkiej, planecie gdzie ścierają się interesy wielu grup, trwa bezwzględna walka o zapewnienie dominacji ekonomicznej i politycznej, a wielkich korporacji o zyski, gdzie istnieje przestępczość zorganizowana i gdzie dochodzi do porwania przedstawiciela wielkiej ziemskiej korporacji. I główny bohater – Hakan Veil, były pracownik korporacji ziemskiej, zmodyfikowany genetycznie w dzieciństwie, bezwzględny zabójca, porzucony przez korporację na Marsie, zostaje wplątany w te wszystkie wydarzenia. Człowiek, ale nie do końca. Marsjański thriller Richarda Morgana. Autor próbuje pozbawić czytelnika złudzeń - siłą napędzającą ludzkość nie jest żaden romantyzm czy heroizm, jest jedynie chęć dominacji i zysku za wszelką cenę. Jesteśmy w stanie jako ludzkość pozostawić za sobą jedynie góry czaszek i spaloną ziemię. Polecam.