Rytuały wody

Bardzo dobra kontynuacja "Ciszy białego miasta". Trochę mi zabrało czasu sięgnięcie po drugą część ponieważ nie mogłem jej nigdzie dostać. Ale jak już wpadła w moje ręce to uwierzcie niespełna 2 dni intensywnej i pasjonującej lektury. Unai López de Ayala, „Kraken”, śledczy i profiler w jednej osobie. "Poobijany" psychicznie i fizycznie po postrzale w głowę, z blokadą mówienia, próbuje wrócić do pracy po przygodach z pierwszej części trylogii. Gdy w górach zostaje znalezione ciało zamordowanej kobiety w ciąży, która została utopiona w zabytkowym celtyckim kotle z wodą i powieszona za nogi na drzewie Unai staje się członkiem zespołu prowadzącego śledztwo. Co więcej rozpoznaje ofiarę ale do tego się nie przyznaje aby nie zostać odsuniętym od śledztwa. Jest pełen obaw że to początek rytualnych morderstw, jak i tego że ma to jakiś związek z obozem archeologicznym w którym uczestniczyli przed laty on, jego kumple i denatka. W tej części nie brakuje tajemnic, rodzinnych sekretów, historycznych wątków i rytualnych morderstw oraz osobistych wątków Unai'a. Fabuła poprowadzona jest w dwóch liniach czasowych- ukazując przeszłość wydarzeń obozu archeologicznego oraz teraźniejszość i toczące się śledztwo-, w sposób niezwykle interesujący i budzący ciekawość czytelnika. Tempo i emocje podkręca autorka niemalże z każdą stroną. A wszystko uwiarygodniają dobrze zarysowane postaci głównych i pobocznych bohaterów. Autorka świetnie przeplata wątki historyczne, osobiste profilera z kryminałem tworząc całość przesiąkniętą baskijskim klimatem oraz mistycyzmem celtyckich rytuałów. Całość od której trudno się oderwać. Na kolejny plus zasługuje zaskakujące i pełne emocji zakończenie. Tę książkę polecam a sam biorę się za tom 3.