Rytuał

Kolejny raz udowodniłam samej sobie, że zbiory opowiadań, to nie dla mnie. Oprócz pierwszego i zarazem tytułowego "Rytuału", cała reszta okazała się miałka, nijaka, nudna jak flaki z olejem i nie wiadomo o czym dokładnie.. Męczyłam się z tą resztą jak upiór :(( Natomiast pierwsze opowiadanie podbało mi się. Bardzo. Cóż poradzić- moje wewnętrzne dziecko wciąż nie chce wydorośleć :)) Gdyby zrobić z "Rytuału" samodzielną pozycję i dodać jakoś uczciwie napisane zakończenie , to ocena byłaby znacznie wyższa. Tylko ono w tym zbiorze zasługuje na uwagę, więc tylko to jedno pokrótce opiszę. "Rytuał" to kolejna baśń/nie baśń, która trafiła w moje ręce. To historia o królewnie i smoku. Znacie ? Pewnie, że znacie :)) Ale nie tak szybko... W tym przypadku, wszystko zostało postawione na głowie. Bestia wcale nie jest żadną bestią. Księżniczka wcale nie jest ucieleśnieniem urody czaru powabu i słodyczy Zaczarowane lustro miewa chimeryczne widzimisię i nikogo nie słucha, mając w nosie wszelkie prośby i groźby. A wspaniały książę...cóż.. on pozostawia chyba najwięcej do życzenia... Mimo doboru tak niezwykłych dla baśni bohaterów, historia bardzo mi się podobała, a niespodziewane w niej rozwiązania, tylko podniosły jej wartość w moich oczach. Zeźliłam się jedynie na zakończenie, które chyba ktoś zeżarł, bo go właściwie nie było, a przecież każda baśń musi jakoweś mieć. Nie wiem jak wy, ale ja sądzę, że otwarte zakończenie, to raczej nie pasuje przy bajce ( nawet jeśli ta bajka jest w dość nietypowej odsłonie) Cała reszta tej historii mnie urzekła i nawet rozrzewniła ciut, wprawiając w sentymentalny nastrój - i tylko dzięki niej ta książka dostała gwiazdek aż 5 - gdyby nie było "Rytuału" - skończyłoby się na 2 najwyżej, a może i to nie.