Rumor

Zdecydowana większość tej książki zrobiła na mnie wielkie wrażenie. Od początku fabuła wzbudza zainteresowanie. Znalezione zwłoki na poligonie są zarówno zbrodnią do rozwiązania dla śledczych, jak i elementem tajemniczej przeszłości Rumora. Historia upływała, odkrywając kolejne elementy układanki, które jednak nijak nie dawały ułożyć się w jednolity obraz. Całą książkę autor skrupulatnie budował intrygę, by finałem zamienić ją w absurd. Motywacja i sposób postępowania prawie wszystkich postaci okazały się irracjonalne. Zakończenie było zaskoczeniem, ale nie zostawiło pozytywnego wrażenia. Patrząc przez jego pryzmat, nie potrafię znaleźć logicznego wyjaśnienia takiego zachowania bohaterów. Do finału książkę oceniałam na 9-10, zakończenie może na 5. Na koniec mały spoiler, na który sobie pozwolę, gdyż nie ma on znaczenia dla fabuły. Kuriozalne zachowanie dotyczyło również psa. Nawet nie trzeba wyjaśniać, że te zwierzęta pozostają lojalne nawet wobec właścicieli, którzy na to nie zasługują. Bywa, że właściciel porzuci psa, ale żeby na odwrót? Kamper, bo tak nazywał się czworonożny przyjaciel, ocieplał historię, łapał za serce, gdy narażał życie dla ratowania człowieka, znajdującego się w niebezpieczeństwie. Ale ta finałowa scena z jego udziałem...