Różanooka

Poprzednie części były na tyle dobre, że postanowiłem sięgnąć po kontynuację. Wyszło dobrze, jednak poprzednie odsłony bardziej mi się podobały, chociaż i ta na swój sposób była całkiem dobra. Plusy: + pojawienie się postaci drugoplanowej strzygi Irian w roli głównej; + Mino Dergo traci niesłusznie skazaną na śmierć ukochaną Ridę; + Rida przemieniona w strzygę łaknie zemsty na swoich oprawcach; + Dergo z pomocą Różanookiej dąży do wykrycia spisku za zasłoną magii; + ponowne pojawienie się antybohatera czarownika Rodmina; + kto w pełni wykorzysta drzemiące w tym świecie potężne moce Onego; + dobrze opisana bitwa pomiędzy królestwami Międzykontynentu, Kar i Suminorem; + spora dawka humoru, zarówno sytuacyjnego jak i słownego; + ciekawa postać filozofa Kaada, uwięzionego w ciele wielkiego węża; + strzygi, wisielice, kotołaki, wampiry, latawce, no i elfy; + intrygujące zakończenie, trzeba sięgnąć po kolejną część. Minusy: - pomimo nowej bohaterki Irian brakowało mi jednak postaci samego Ksina; - finałowa rozgrywka z czarownikiem Rodminem mało efektowna, banalna. Ogółem książka dobra.