Rozalka Olaboga

Jakże to miło przenieść się do Polski z czasów pól pełnych ziół, wiejskich garncarzy, ludowych rzeźbiarzy, muzealnej apteki, Tekli pilnującej łąk i świętych uli. Gdzie nie wszytko toczyło się lekkim torem ale otaczane było szacunkiem i pomocą. Do świata gdzie powoli choć niebezboleśnie wdzierała się nowoczesność. Świetna gawęda tylko nie wiem czy współczesna młodzież coś z tego zrozumie. Pozycja dla starszego czytelnika lubiącego powroty w przeszłość.