Bookfolio

Rosyjskie siły zbrojne za panowania Piotra I

Paweł Krokosz

historia

Niniejsza praca przybliża proces modernizacji rosyjskich sił zbrojnych zainicjowany przez Piotra l jeszcze w XVII w. i trwający aż do chwili jego śmierci w 1725 r. Armia odziedziczona po poprzednikach, carach - Aleksym (ojcu) i Fiodorze III (bracie) - w żaden sposób nie odpowiadała ówczesnym normom europejskim. Piechota oparta na oddziałach strzelców i pułkach piechoty zaciężnej oraz kawaleria, której trzon stanowiła jazda "pomiestna", za sprawą Piotra I, uległy likwidacji, ustępując miejsca nowoczesnym i dobrze wyposażonym jednostkom liniowym i garnizonowym. Przestarzała pod względem technicznym i niezdolna do działań bojowych w nowych warunkach artyleria, została zastąpiona nowoczesnym parkiem artyleryjskim składającym z armat, haubic oraz moździerzy produkcji krajowej. Władca reformując armię zadbał także o liczną kadrę inżynieryjną, tak niezbędną podczas prowadzenia działań operacyjnych w "otwartym polu", jak i w trakcie oblężeń i szturmów twierdz przeciwnika. O odpowiednie wyszkolenie owych "specjalistów" - inżynierów i artylerzystów - kierowanych do jednostek wszystkich rodzajów broni armii lądowej oraz floty wojennej, dbały specjalnie utworzone "szkoły wojskowe". Żołnierzom zapewniono również dobre zaplecze medyczne w postaci aptek pułkowych i szpitali polowych. W 1716 r. wszedł w życie niezwykle ważny akt prawny pod nazwą Ustawy wojskowej, który uporządkowywał dotychczasowe rosyjskie ustawodawstwo wojskowe. Reforma podjęta przez Piotra I nie miałaby szans powodzenia, gdyby nie pomoc ze strony jego najbliższych współpracowników, zarówno Rosjan, jak i cudzoziemców, do których należy zaliczyć - Borysa Szeremietiewa, Nikitę Repnina, Aleksandra Mienszykowa, Jakuba Bruce`a oraz pierwszych "wojskowych nauczycieli" cara - Franciszka Leforta i Patryka Gordona. Prawdziwą sprawność bojową przyszło wykazać oddziałom Piotrowej armii podczas starć z żołnierzami szwedzkiego króla Karola XII, uznawanymi w owym czasie za jednych z najlepszych na starym kontynencie. Potwierdzeniem słuszności decyzji podjętych przez Piotra I w odniesieniu do całkowitej zmiany oblicza rosyjskich sił zbrojnych było wspaniałe zwycięstwo odniesione przez jego wojska nad Szwedami w 1709 r. pod Połtawą. Paweł Krokosz (ur. 1976) historyk, absolwent Wydziału Historycznego UJ. Zajmuje się problematyką związaną z historią, religią, polityką, kulturą, gospodarką państw Europy Wschodniej (Rosja, Ukraina, Białoruś) oraz Francji w XVI-XVIII w. W swoich pracach o charakterze historyczno--krajoznawczym podejmuje się także popularyzacji poszczególnych miast i rejonów południowo-wschodniej Polski. Autor szeregu publikacji naukowych i popularno-naukowych ogłoszonych w kraju i za granicą.

Klimat książki

Rzetelna, naukowa analiza procesów modernizacyjnych w Imperium Rosyjskim na przełomie XVII i XVIII wieku.

W skrócie

  • Skłania do myślenia
  • Rozbudowany świat
  • umiarkowane tempo

Tropy

  • wielki reformator
  • przemiana ustrojowa
  • konflikt zbrojny

Szczegóły

Rok wydania
2010
Liczba stron
428 str.
Wydawnictwo
Arcana
Język
polski
Format
papier
Gatunek
historia
ISBN
9788360940174

Opinie czytelników

Oceń tę książkę

0/10

Kiedy przeczytana?

2026-11-19

Oceniona książka trafi na półkę Przeczytane.

Bezpłatne konto Bookfolio

Dodaj „Rosyjskie siły zbrojne za panowania Piotra I" do swojej półki

Załóż darmowe konto i miej swoje lektury, oceny oraz postępy w jednym miejscu. Dołącz do grona zadowolonych czytelników, którzy już wiedzą, co przeczytali i co chcą przeczytać.

Trzy półki czytelnicze

Przeczytane, Teraz czytam i Chcę przeczytać. Uporządkuj swoje książki w sekundy.

Oceny i recenzje

Skala 1-10, prywatne notatki, ulubione cytaty. Wracaj do swoich opinii kiedy chcesz.

Statystyki i wyzwania

Ustal roczny cel czytelniczy i obserwuj jak rośnie liczba przeczytanych stron.

Rekomendacje i grafiki

Odkrywaj kolejne tytuły i generuj estetyczne podsumowania roku w książkach.