Roberto Baggio. Włoski bóg futbolu

Jestem trochę za młody, żeby doskonale pamiętać Baggio z boiska, ale oczywiście zdaje sobie sprawę, z czego znany jest najbardziej poza kucykiem. Mundial 1994 w USA, finał Włochy-Brazylia, Roberto Baggio podchodzi do jedenastki i kopie futbolówkę wysoko nad bramką. Pomimo to, Boski Kucyk jest jednym z najbardziej szanowanych piłkarzy we Włoszech. Książka Raffaele Nappiego jest opowieścią o piłkarzy, oczywiście trochę hagiograficzną, bo mimo porażek Baggio wciąż jest wielki, ale autor pominął chociażby Mundial z 1990 roku. Czyżby dlatego, że Roberto nie grał tam pierwszych skrzypiec? No, ale oddajmy cesarzowi co cesarskie, Baggio strzelił 205 bramek w Serię A, zagrał na trzech mundialach, zdobył Złotą Piłkę. Jak każdy piłkarz miał swoje odchyły, Baggio na przykład fascynował się buddyzmem. Irytujące są niektóre maniery autora, bezsensowne powtórzenia psują przyjemność z lektury. Książka to fajna podróż do lat 90-tych, nie ma tam jakiejś szerokiej perspektywy futbolu z tamtego okresu, więc nawet jeśli ktoś tak jak ja, nie pamięta tamtej Serie A, to i tak z czystym sumieniem może sięgnąć po lekturę.