Riot Baby

Niedawno pisałam o reportażu z Chicago, pogrążonego w ogniu nnienawiści ("Amerykańskie lato"). Dzisiaj mam przed sobą fikcję. I choć to inna forma i autor, a bohaterom przydane są inne cechy, to baza, na której buduje się historia jest taka sama - nienawiść, rasizm, agresja. "Riot baby" urodził się w dniu rozlewu krwi (riot /ang/ zamieszki) i takie już zostanie jego życie. Dobry chłopak, przerażony mocą siostry, odległy od agresji, która mieszka za rogiem, nie ucieknie ostatecznie przed brudem omijanych wzrokiem - złych ulic Los Angeles i Nowego Jorku. Powącha ogień, prawie dokona napaści, będzie patrzył w buty policjanta okiem tonącym w błocie. Ella, siostra pokarana darem niszczenia, pokaże mu inne dramaty, zabierze go z więzienia niczym ducha, nie oderwie ciała od pryczy ale wzleci z duszą ponad mur. Ella nie jest ptakiem ni aniołem, jest kulą gniewu, zaopatrzonym w zabójcze moce ciałem nienawiści i duszą zemsty. Niesamowite są obrazy Tochi Onyebuchiego, wiodą wprost z ulicy do wnętrz zlęknionych i zbuntowanych ludzi. One zaciskają pięści, krzeszą iskry gniewu. Oddają moc wyszczekanych dialogów o tym, by wygrać z 'tamtym' gangiem, opisują płonące dzielnice i tłumny sprzeciw, pod którym gaśnie pycha policji. Budują wolę walki, której nie gasi godzina policyjna ani reflektory śmigłowców. To nie jest świat tu i teraz, to jego alternatywa, która nie znalazła jednak innej wizji niż ta wyrosła ze znanych nam zdarzeń, z nazwisk czarnych tych mordowanych, bitych, więzionych. Po lekturze wzmogła się moja niezgoda. Bo nie jest dla mnie myśl czarnej dziewczyny, by być jak szarańcza, by "wysłać w świat falę uderzeniową". Nie jest dla mnie myśl chłopaka, który nie chce już nigdy widzieć białych, by ich nie nienawidzić. Dla mnie jest życie bez piętna. Ta książka płonie i krwawi, z jej bohaterów bije ogromna moc. Ale są też ślady rodzinnego ciepła i subtelnej miłości, które karzą wierzyć, że ta dystopia niesie w sobie nadzieję. To kolejny mocny głos w piętnowaniu niesprawiedliwości i kolejny sprzeciw przeciwko tym, którzy odbierają szansę. Pani_Ka Czyta Dziękuję Wydawnictwu Relacja