Rekolekcje z... Bł. Józef Sebastian Pelczar

Bł. Józef Sebastian Pelczar, biskup przemyski, wybitny profesor, dziekan Wydziału Teologicznego i rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego, był również uznanym i chętnie czytanym kierownikiem duchowym i autorem licznych dzieł z dziedziny duchowości. Założyciel Zgromadzenia Sióstr Sercanek, podobnie jak św. Franciszek Salezy, w swoich książkach wyznaczał szlaki życia duchowego dla kapłanów, sióstr zakonnych i świeckich. Bogata działalność duszpasterską i społeczną trudno ująć w skromnej biografii Józef Sebastian Pelczar urodził się 17 stycznia 1842 roku w Korczynie jako syn Wojciecha i Marii z Mięsowiczów. Uczęszczał do szkoły ludowej w Korczynie (1847-1850). Naukę kontynuował w szkole głównej i w gimnazjum w Rzeszowie. W 1858 roku wstąpił do Seminarium Duchownego w Przemyślu, gdzie ukończył gimnazjum i rozpoczął studia teologiczne. Święcenia kapłańskie przyjął 17 lipca 1864 roku z rąk bpa Antoniego Monastyrskiego. Pracował jako wikariusz Samborze (1864-1865),W grudniu 1865 roku wyjechat na studia do Rzymu. Mieszkał w Kolegium Polskim, gdzie pełnił funkcję prefekta kleryków. Uzyskał doktorat z teologii (1866) i z prawa kanonicznego (1868). W kwietniu 1868 roku wrócił do Przemyśla i przez krótki okres był kapelanem biskupa, Pelnił funkcję wikarego w parafi Wojutycze (1868-1869) i ponownie w Samborze od stycznia do października 1869. Był prefektem w Seminarium Duchownym w Przemyślu (1869) i wykładowcą teologii pastoralnej (1870) i prawa kanonicznego (1873). W 1877 roku został profesorem historii Koscioła i prawa kanonicznego na Wydziale Teologicznym UJ w Krakowie. Włączył się aktywnie spoleczno-religijne w życie uniwersyteckie Krakowa. Był dziekanem Wydzialu Teologicznego (1881/1882, 1884/1885) i rektorem UJ (1882/1883). Zainicjował budowę Collegium Novum. W 1894 roku powołał do życia Zgromadzenie Sióstr Służebnic Najświętszego Serca Jezusowego w Krakowie. Założył Stowarzysze nie Katolickich Robotników Przyjaźń" W lutym 1899 roku został biskupem pomocniczym diecezji przemyskiej. Konsekrację biskupią przyjął 19 marca 1899 roku z rak bpa Łukasza Soleckiego. 17 grudnia 1900 roku zostal biskupem ordynariuszem diecezji przemyskiej. Odbył dwa synody diecezjalne (1902, 1908). W 1901 roku poświęcił diecezję przemyską Najświętszemu Sercu Jezusowemu. W sierpniu 1914 powołał Komitet Biskupi w celu niesienia pomocy ofiarom I wojny światowej Aktywnie uczestniczył w odbudowywaniu struktur odrodzonej Polski, Zmark 28 marca 1924 roku. Jan Pawel II beatyfikował go 2 czerwca 1991 roku W Rzeszowie. Wśród wielu dzieł bł. Józefa Sebastiana Pelczara z dziedziny prawa kościelnego, teologii pastoralnej i homiletyki na szczególną, uwagę zasługują pisma ascetyczne podejmujące ważne tematy z życia duchowego. Książki te były przeznaczone dla kapłanów, sióstr zakonnych i osób świeckich. Ukazywały drogę doskonałości chrześcijańskiej i środki pomagające w dażeniu do świętości: Rozmyślania o życiu kapłańskim, czyli ascetyka kapłańska, cz. I-I Kraków 1892-1893; Rozmyslania o życiu zakonnym dla zakonnic, Kraków 1898; Rozmyślania o życiu Pana Jezusa Chrystusa dla zakonnic, Kraków 1918; Życie duchowne, czyli doskonałość chrześcijańska, T. 1-2, Kraków 1878; Nabożeństwo do Najśw. Serca Jezusowego, Przemyśl 1905. Rekolekcje z bł. Józefem Sebastianem Pelczarem są propozycją rozważenia najważniejszych zagadnień z życia duchowego, które mogą pomóc chrześcijaninowi XXI wieku odważnie i z radością pójść za Chrystusem i żyć nim pośród codziennych zajęć.