Rambo: Pierwsza krew

Zgodność filmu z tą książką jest dość duża, tylko tutaj trup ściele się gęsto. Momentami przekracza to granice dobrego smaku, ale czytadło jest dobre, typu film akcji. Mamy typowe dla USA parszywe zachowania rasistowskie, a właściwie quasi-rasistowskie. Jakiś gliniarz w podrzędnym miasteczku rości sobie prawo do decydowania o tym, jaką fryzurę ma nosić obywatel i czuje się on uprawniony, wraz z członkiem Nadzwyczajnej Kasty do pakowania człowieka do więzienia za „włóczęgostwo”. A czymże ma być „włóczęgostwo”? Chodzenie po publicznych ulicach z dwoma dolarami w kieszeni z hipisowską fryzurą? Wygląda to na łamanie praw człowieka, łamanie tamtejszej konstytucji wobec człowieka w słabej pozycji prawnej, a tymczasem wypasieni złodzieje i bandyci z ukradzionymi miliardami mają prawo robić, co im się żywnie podoba, nawet przestępstwa, bo sowicie opłacany adwokat diabła zawsze bogatego bandziora wybroni. To jest prawda o Ameryce i prawda o dzisiejszym świecie: do takiego stanu dąży także nasz kraj, wystarczy się rozejrzeć wokół. My, szaraki, nie mamy żadnych praw, gdy staniemy na drodze bandycie.