Raj na ziemi

Po przeczytaniu pierwszych stron pomyślałam, że będzie, to książka w stylu Sparksa, czyli o wspomnieniach starszej Pani, a tu miłe zaskoczenie... Muszę przyznać, że trochę przypominała mi książkę Sparksa, pt.: "Ostatnia piosenka", ale "Raj na ziemi" o wiele bardziej mi się podobał. Czytelnika pochłania klimat tej książki. Olivia ma 69 lat i jej życie dobiega końca. Wierzy, że pokona problem z, którymi jej rodzina zmaga się od 20lat. W tej książce wyrok śmierci, nie staje się końcem drogi, ale początkiem czegoś nowego, odkryciem siebie na nowo. Cara i Palmer, to dzieci Olivi. Córka nie utrzymuje z nimi kontaktu przez zdarzenia z przeszłości, a syn jest oddany matce, ale wręcz "steruje" jej życiem. Jest też Toy, której Olivia pomaga i wspiera. Gdy Olivia wyznaje dzieciom prawdę o stanie swojego zdrowia, to Cara (córka marnotrawna) staję się jej opoką, otacza ją miłością i umila jej ostatnie chwile. A Palmer nie przyjmuje tego do wiadomości, wyrzuca myśl, że matka wkrótce umrze i odsuwa się od nich. W tym miejscu, którego Cara nienawidziła przez większość życia odnajduje miłość, szczęście, radość, przyjaciół i ma okazję być ze swoją mamą i poznać się na nowo. Jest też Brett, który okazuję się miłością jej życia. Tu znajduje wszystko czego pragnęła całe swoje życie. Z tej książki także wiele można dowiedzieć się o żółwiach, bo przeważnie ulubione zwierzęta ludzi, to koty, psy, rybki, a tu ukochane zwierzęta bohaterów tej książki, to żółwie. Klub Miłośników Żółwi, to grupa przyjaciół oddana niezwykle tym stworzeniom. Piękna książka, napisana w taki sposób, że człowiek czuję się błogo jakby był na tej plaży, w tym domu i w innych miejscach. Wciągająca książka, którą skończyłam czytać z westchnieniem i poczuciem, wiary,nadziei... Warto też podkreślić, że w tej książce najistotniejszy jest wątek o roli mamy w życiu dziecka (w tym przypadku córki). Mama, to nie tylko osoba, to głównie uczucie jakimi nas otacza, to czego nas uczy, rozmowy, gesty - zostają w nas do końca życia. Niezwykłą opiekuńczość żółwiej mamy wobec swoich jaj, łza, która jej spływa gdy odchodzi i zostawia jaja także jest symbolem roli mamy. Na prawdę warto przeczytać tę książkę.