Rahim. Ludzie z tylnego siedzenia

Biografie sławnych ludzi nie są interesujące...i tak wszystko o nich wiadomo.Naprawdę ciekawe są żywoty zwykłych śmiertelników. Ale opowieści o reprezentantach h-h moich czasów to dla mnie co innego.Zawsze uważałem,że ( już chyba wyrosłem trochę ze słuchania muzyki/już od długiego czasu skończyło się dla mnie to co było h-h a nowe to już nie to) brakuje ich w literaturze.Skoro co poniektórzy tak wprawnie operują słowem(co zawsze jednak było mi bliższe niż tło muzyczne) to co mogłoby pójść nie tak...I nic nie nauczyła mnie książka Adama. Ale zawsze pewnie sięgnę po książki o tych paru starszych typach co mi ugruntowali sposób myślenia dawno, dawno temu.Ale wracając, tu choć niestety książka o kolesiach z tylnego siedzenia nie wniosła do mojej wiedzy absolutnie nic czego się nie wiedziało nie mam nic do zarzucenia.Kupilem,przeczytałem bo choć troszkę odleżała na półce to skacząc po kanałach przypomniało mi się o niej trafiając na film(naprawdę w porządku) o pfk.Choć zawsze k44 był tym lepszym to chłopaki wtedy zrobili naprawdę dużo i jako poka też mam do nich sentyment choć zawsze uważałem,że z drugą okropnie słabą płytą popłynęli tylko na fali jesteś bogiem.faktycznie dużo później zrehabilitowali się kolejnymi już poprawnymi plus płyta Raha z Buką.A ostatnio mało jest dobrych rzeczy.W każdym bądź razie jak coś poczekam na jeszcze parę książek o tych paru kolesiach.Zakupię,poczytam ze względu na stare minione czasy i tyle...