Pył

"Pył" kończy trylogię postapo, rozpoczętą "Silosem" historię ludzi zamieszkujących silosy po celowo wywołanym kataklizmie, historię o przetrwaniu, buncie, nadziei ale i o manipulacji i "zabawie w Boga". W trzeciej odsłonie, która jest dużo bardziej dynamiczna niż trzecia, mamy chęć przeciwstawienia się nowej Burmistrz silosu 18 zarządzającym silosami, którzy z silosu nr 1 decydują kto ma i jak żyć, a który silos należy zlikwidować. Pani Burmistrz, znana z pierwszej części buntowniczka Julles, planuje przekopanie się z silosa nr18 do nr17 gdzie pozostawiła swoich przyjaciół oraz chce przeprowadzić szereg badań co tak na prawdę dzieje się na zewnątrz silosów i jak poważne jest to zagrożenie. A także zemścić się na tych którzy zgotowali im ten podły los. Nie jest jej łatwo i nie tylko ze względu, że musi to robić w tajemnicy przed silosem nr 1, ale również dlatego że wiele osób z jej silosu nie wierzy w jej opowieści o istnieniu innych silosów. Czy jej się uda i co wyniknie z jej działań? Czy nie doprowadzi to do kolejnego buntu i podziału wewnątrz silosu? W tym samym czasie Silos nr 1 planuje unicestwienie silosu 18. Trwa walka z czasem i niepewnością. Donald, zamrożony w drugiej odsłonie definitywnie bez prawa rozmrożenia, zostaje nieoczekiwanie dla niego samego wybudzony, w dodatku pod nową tożsamością o największym zakresie uprawnień. Robi się na prawdę ciekawie. Trzeci tom serii dynamicznie i wciągająco kończy tą historię. Domyka otwarte wątki choć nie wszystko zostaje wyjaśnione, gdyż autor ograniczył się tylko do silosów nr 1, 17 i 18. Częściowo poruszył wątek silosów 12 i 40. ale nie mamy całkowitej pewności co się z nimi stało i ich mieszkańcami. Możemy się tylko domyślać, snuć w wyobraźni możliwe zakończenia historii pozostałych z całej 50 silosów. A może autor pozostawił sobie furtkę na kolejny tom opisujący losy pozostałych? Książkę czyta się na prawdę dobrze, szybko, z zainteresowaniem. Od połowy nie można się wręcz od niej oderwać. Zakończenie może nie spektakularne, może częściowo przewidywalne (przynajmniej ja się spodziewałem podobnego rozwiązania gdy czytałem drugi tom) ale całość wypada na prawdę dobrze i emocje są do końca. Polecam całą serię.