Purpurowe gniazdo

Pragnąc złapać oddech w biegu codzienności i po raz ostatni w tym sezonie odszukać ducha Bożego Narodzenia, postanowiłam sięgnąć po "Purpurowe gniazdo" Bożeny Kraczkowskiej. Krótka historia braku werwy u Świętego Mikołaja ( skąd ja znam tą przypadłość. Mnie dopada co roku w okresie zimowym :-) ),ma swoje konsekwencję. Na szczęście zgodnie z powiedzeniem, że nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło" Mikołaj szybko dochodzi do wniosku, że są rzeczy bardzo ważne ( szczególnie dla dzieci),które po prostu należy zrobić, a przy okazji dokonuje wraz z przyjaciółmi wielkich rzeczy. Bardzo przyjemna historia, którą wspaniale czyta się razem z dziećmi. Autorka zwraca uwagę, na wiele aspektów życia codziennego i nie są to tylko utarte wartości typu: przyjaźń, rodzina, obowiązek, itd- chociaż i tego nie brakuje. Mowa jest o tym, co kryje się w naszych sercach i co potrzebuje naszego zaangażowania, by ujrzało to światło dzienne, sprawiając mam wiele radości. Ponadto warto zwrócić uwagę, na fakt, że autorka przyzwala każdemu mieć tzw. gorsze dni, ale tylko pod warunkiem, że po krótkim odpoczynku wrócimy z werwą do swoich obowiązków, a przy okazji postaramy się zwrócić uwagę na otaczający na świat i problemy innych. Bardzo podobała mi się kreacja bohaterów. Zwierzątka i świąteczne postacie mające uczucia, jak każdy z nas, a jednak zachowujące swoje cechy charakterystyczne dla gatunku. Szkoda tylko, że Marcysia nie miała jakiegoś tajemniczego zadania, które tylko ona mogłaby wykonać, by pomóc Mikołajowi - trochę mi tego brakowało. Odniosłam wrażenie, że dziewczynka została uwikłana w historie Mikołaja na siłe. Brawo za prosty styl- odpowiednie dla młodego czytelnika. I jeszcze większe brawa za ilustrację, które bardzo ubogacając książkę. A tak na marginesie, to Święty Mikołaj nie mieszka na biegunie północnym. On mieszka w sercu każdego człowieka i poprzez niego działa. Boję się pomyśleć, co stałoby się, gdyby na prawdę wziął sobie dzień urlopu. Czy wtedy nasze serca stałyby się północnymi biegunami. Za możliwość przeczytania dziękuję Andżelice i jej blogowi Czytam dla przyjemności oraz samej autorce książki Bożenie Kraczkowskiej.