Punkt uderzenia

Kolejny tom przygód Graysona tym razem 3 lata po losach z ostatniej książki. Mimo zniszczenia wszystkich okrętów Dryblasów z układu słonecznego i zatrzymania ich ofensywy sytuacja na Marsie nie przedstawia się pozytywne. Obcy wciąż przebywają pod powierzchnią a połączone siły zbrojne wszystkich nacji są wstanie tylko ich powstrzymywać. Impas ani kroku do przodu ani do tyłu. Tylko co się stanie jeżeli obcy wyślą kolejne jednostki?? Bardzo szybko i przyjemnie czyta się powyższą książkę, ale już na samym początku zabrakło opisu tego co się wydarzyło pomiędzy piątym a szóstym tomem. Streszczenie głównego bohatera "Robiłem rzeczy, o których nawet żonie nie opowiem..." to porostu jakąś kpina. Autor chyba już nie miał pomysłów na kontynuację akcji i tradycyjne Grayson dostaje awans - zbyt szybko, ale daje radę mimo wysokiej szarży ciągle w ogniu walki. W pierwszym szeregu odpiera kolejne szarże wroga cudem unikając śmierci. Przewidywalny schemat a do tego powtarzalny od trzech tomów. Nowe zabawki sił zbrojnych, manewry zamieniające się w prawdziwe bitwy a do tego wyjątkowo nieprawdopodobnie spotkania z żoną. No poważne wiem że to fantasy, ale można było wyjaśnić sytuację ich poborów na te samie jednostki w zupełnie inny sposób. Bez kręcenia typu 'może i tym razem uda nam się spotkać" Nikogo nie zaskoczyło że tak własne się stało Andrew i jego żona Halley, obciążeni ciężarem dowodzenia oraz troską o życie podkomendnych, znaleźli się w awangardzie przygotowań do nowej fazy wojny. Grayson znów zostaje wtrącony w chaos gwałtownych działań zbrojnych. Ogrom już poniesionych strat zmusza go jednak do zadania sobie pytania czy koszt przetrwania nie jest zbyt wysoki. W tej części autor w dużej mierze skupia się nad sensem samych walk. Podsumowując fabuła bardzo przewidywalna ale mimo to samą książkę czyta się przyjemnie