Ptaki najpiękniej śpiewają nocą

„Ptaki najpiękniej śpiewają nocą” to doskonały debiut literacki Małgorzaty Zielińskiej. Akcja książki osadzona jest w realiach II wojny światowej, ale moim zdaniem, to ukazane w niej relacje międzyludzkie – przyjaźń, miłość, wzajemne wsparcie i pomoc potrzebującym - stanowią jej największy atut. Głównymi bohaterami powieści są ludzie młodzi, których życie doświadczyło już na samym początku dorosłości. Przeżyli oni wojenną gehennę, stracili bliskie im osoby, a młode lata, które powinny być dla nich chwilami radości i beztroski, naznaczone zostały piętnem wojny. Schyłek II wojny światowej. Parze przyjaciół, Meli i Świstowi, udało się przeżyć Powstanie Warszawskie, w którym z oddaniem walczyli. Po kapitulacji stolicy trafiają do transportu jadącego do Auschwitz, z którego cudem udaje im się zbiec. Po dniach tułaczki, nie widząc innego rozwiązania, proszą rodzinę Śwista, mieszkającą w Jędrzejowie nieopodal Chęcina, o udzielenie im schronienia. Lucyna Jabłońska, ciocia Śwista, przyjmuje przemarzniętych i wygłodniałych młodych ludzi pod swój dach. Jabłońska mieszka w leśniczówce z dwoma synami – dorosłym już Wojtkiem i kilkuletnim Romkiem. Niedawno rodzina przeżyła ogromną tragedię, na oczach Wojtka został rozstrzelany jego ojciec, głowa rodziny Jabłońskich. Wojtek, początkowo był niechętny gościom, co wynikało z troski o bezpieczeństwo najbliższych, jednak podporządkowuje się decyzji matki. Kiedy Świst postanawia wrócić do Warszawy, by tam odszukać swoją zaginioną podczas powstania mamę, Mela przyjmuje od pani Lucyny propozycję przyjęcia dalszej gościny w leśniczówce. Między nią a Wojtkiem, pomimo trudnego początku znajomości, zawiązuje się nić sympatii, która nieśmiało ewaluuje w głębsze, chociaż momentami trudne uczucie. Wydawać by się mogło, że Jabłońscy i goszcząca u nich Mela we względnym spokoju dotrwają do końca wojny. Nic bardziej mylnego, przed nimi wiele dramatycznych wydarzeń, niejednokrotnie narażeni będą oni na śmiertelne niebezpieczeństwo. A nawet zakończenie niemieckiej okupacji nie jest gwarancją bezpieczeństwa i spokoju dla mieszkańców leśniczówki. Przybyli w okolice Chęcina „wyzwoliciele” - czerwonoarmiści grabią, gwałcą, wprowadzają terror wcale nie mniejszy niż za okupacji niemieckiej. Mela, Świst i Wojtek to bardzo młodzi ludzie, chociaż obciążeni już ogromnym bagażem doświadczeń życiowych i przeżytych tragedii. Czy wojenna przeszłość odbije się na ich dalszych losach? Jak ułoży się ich powojenne życie? Miłość Meli i Wojtka ma szansę na przetrwanie? Zapewniam, że zakończenie powieści zaskoczy wszystkich czytelników, tak samo jak bohaterowie książki zostali zaskoczeni przez nieprzewidywalne koleje losów. Powieść „Ptaki najpiękniej śpiewają nocą” czyta się z ogromnymi emocjami, współodczuwając wewnętrzne rozterki młodych bohaterów, ich osobiste dramaty, również te związane z wojennymi przeżyciami. Z przejęciem obserwuje się kolejne, postępujące małymi kroczkami etapy rozwoju uczucia Meli i Wojtka. Do doskonałego odbioru książki przyczynia się bezsprzecznie jej piękny język. Wprost trudno uwierzyć, że Małgorzata Zielińska do czasu rozpoczęcia pisania swojej debiutanckiej powieści, nie miała nic wspólnego ze światem literackim. Brawo dla Wydawnictwa Lira za wyłapanie takiego niebywałego talentu pisarskiego! Jestem przekonana, że autorka nie poprzestanie na tej jednej książce i niedługo będziemy mieli przyjemność delektowania się jej kolejną, równie dobrą, powieścią. Z całego serca polecam ten wyjątkowy debiut literacki!!!