Przysięga. Hope. Tom 2

Choć autorka ostrzegała, żeby nie nastawiać się na nic, bo wszystko może nas zaskoczyć, to muszę przyznać, że ja miałam ciche nastawienie i szczerze powiedziawszy bardzo cieszę się, że moje nastawienie się sprawdziło, bo po prostu pokochałam całym sercem tego bohatera i to jak potoczyła się ta historia jeśli chodzi o tę parę, skaczę z radości! Pierwsza część wciągnęła mnie od pierwszej strony do samego końca, były tam bardzo ważne tematy poruszane i w tej części również. Jedynym wielkim minusem tej książki jest to, że akcja idzie naprawdę bardzo szybko, a można było troszeczkę zwolnić i rozciągnąć ją i nawet stworzyć trzeci tom, bo ta historia ma potencjał i ma świetnych bohaterów i rewelacyjnie się to wszystko czyta. To jest bardzo dobra książka, ale mam wrażenie, że była szybko pisana, za szybko, tak jakby czas gonił, bo trzeba zamknąć wszystko, a zaraz premiera i wydanie książki. Bo ta część zdecydowanie ma wiele akcji, pełno akcji, a mało stron i to wszystko leci jednym szybkim ciągiem. Dobrze jeszcze nie oswoiliśmy się z daną sytuacją, a tu nagle zza łóżka wyskakuje nam kolejna akcja, by zaraz zza szafy przygwoździła nas kolejna. Nie mówię, że ten zabieg jest zły, bo to jest naprawdę dobre zagranie autorki, ale jednak myślę, że ta dwójka powinna móc mieć jeszcze więcej sytuacji wspólnych i choć ich zmiana tutaj jest świetnie pokazana, to mało mi ich było i tak. Nie chcę pisać o kim mówię, bo Ci co przeczytali wiedzą, ale Ci co nie czytali nie chcę im zdradzać fabuły, bo naprawdę muszą sami przekonać się jakie to jest dobre! Naprawdę ta historia porusza ważne tematy depresji, uzależnień, znęcania się psychicznego, czy fizycznego, manipulacji, czy walki o siebie. W tej historii znajdziemy wiarę w przyjaźń, miłość, a przede wszystkim wiarę w to, że zawsze po burzy wychodzi słońce. Cała historia jest godna polecenia i powinniście się z nią zapoznać. A ta okładka jest po prostu cudowna. Strasznie mi się podoba!