Przybyszewska/Pająkówna. Głuchy krzyk

Ogromne rozczarowanie. Biografia dwóch wybitnych kobiet, które zniknęły w cieniu szalonego Przybyszewskiego, to wybitny materiał źródłowy, dający pole do refleksji, do pasjonującej opowieści. Tego niestety się nie znajdzie w tej dziwnej biografii. Jest ona w jakiś 70% wypełniona bardzo długimi (nawet 3 strony tego dużego formatu B5!) cytatami z listów lub prasy. Listy są cytowane praktycznie w całości, łącznie z konwencjonalnymi pozdrowieniami na zakończenie. Nie ma tu właściwie innej narracji niż ta chronologiczna - opis kolejnych wydarzeń z życia Przybyszewskiej. Autorka niczego nie tłumaczy i nie wyjaśnia (np. czym był sprawa Gorgonowej),ale umieszcza całe długie fragmenty wewnętrznej dyskusji dotyczące danej sprawy. Ostatnie lata, w których głównie Przybyszewska oddaje się nałogowi i głoduje, tutaj rozciągnięte są na ponad (sic!) 100 stron. 15 wzmianek o zatkanym piecu, ale brak wyjaśnienia, dlaczego pierwsza próba inscenizacji "Sprawy Dantona" się nie udała. Nie rozumiem takiej decyzji - chociaż autorka we wstępie wyraża rozgoryczenie brakiem znajomości pasjonujących listów, to zrobienie z biografii ukrytej próby ich wydania nikomu nie służy.