Przy świecy i ogarku

W mitologii i metafizyce Kresów zachodnich pełno śladów dysput, których istota ma naturę teologiczną. "Poznańskie, "toruńskie, "gdańskie" przemyślenia, eseje i rozmowy Wacława Oszajcy, przybysza z Zamojszczyzny i lubelskiego, ożywiają u schyłku XX wieku poetycką teologię pogranicza kultur, narodów i wyzwań, przenikanie się Wschodu i Zachodu - Katedry, Synagogi, Zboru, Cerkwi - w duchu tolerancji, skłaniają do rozmyślań nad sztuką, wiara i dialogiem kultur. Jak radzi Apostoł, a stara się Oszajca: "Przecież dla żyda winienem być żydem, dla poganina poganinem, a dla ateisty pewnie ateistą".