Przeźrocza Akwamaryny Tom 1

Piękna kobieta w średnim wieku umiera w środku dusznego lata. Na dnie rozpaczy, po utracie tego wszystkiego, kim była i co miała, własnej tożsamości, korzenności, pracy, miłości, marzeń, domu, najbliższych, i chorobie krwawych łez, która ją spotkała, pragnie zrozumieć własną śmierć. Odkryć, co najbardziej o nas stanowi. Życie czy Śmierć? Marzenia czy los? Śmierć daje jej taką szansę i każe wrócić jeszcze raz do najważniejszych miejsc, ludzi, zdarzeń i czasu, by odnaleźć odpowiedź. Bohaterka wyrusza we własne bardo śladami największych utrat, by mieć szansę powrotu do życia. Trafia w głąb onirycznego świata wielkiego Ducha Śmierci, który prowadzi ją przez najboleśniejsze i najważniejsze obszary naszego istnienia, by odkryć wielkie piękno i swój własny sens. Intymne i na wskroś przeszywające wyznania z bólu, śmierci, rozstania,, neurotyczności i wielkiej nadziei na dobro, która się tli w każdym sercu w onirycznym świecie bezimiennej, który wstrząsa i wzrusza. W czasach, kiedy świat robi wszystko, by wewnętrznie nas poszatkować, rzucając w odmęty głupoty i schematów, bezimienna wyrusza w to, co niepojęte, ale jedyne, by się ocalić i przeżyć. Ból, utrata, przemijanie i Duchy przeszłości. Jedyna powieść, w której to, co umarłe, żyje bardziej niż życie i świat, tworzy ludzkie losy. Opowieść, która bezlitośnie obnaża ludzkie oblicza.