Przezabawny pies o imieniu Kolka

Mała ,dowcipna , przewrotna książeczka. Lektura , przyznam, że dosyć specyficzna. Musiałam przeczytać dwa razy pod rząd , gdyż kompletnie się pogubiłam w niej. Początek jest arcyciekawy, wciąga niesamowicie. Napisany w stylu Joanny Chmielewskiej z humorem i w podobnej konwencji. Jest to osobna historia uratowania wielkiego okaleczonego psa z rąk oprawcy na budowie. Tytuł książki dotyczy właśnie tego pieska, gdyż występuje ich kilka w treści. Później czytelnik na moim poziomie intelektualnym niestety zaczyna się się zastanawiać, że właściwie o czym jest ta książka. Właśnie o czym? Są to krótkie migawki z życia Warszawiaków dzielnicy Mokotów przez drugą połowę ubiegłego wieku , sięgające do lat współczesnych. Migawki, ale z założenia nieuporządkowane chyba specjalnie. To tak jakbyśmy przyjechali do danego miejsca i fotografowali wszystko co nawinie się pod rękę i wrzucali do jednego worka. I mógłby tam się przykładowo znaleźć gzyms budynku, cały dom, dziecko z balonikiem, motyl na poręczy balkonu, wypadek drogowy na jezdni. Wszystkie te zdjęcia wydrukowane na papierze fotograficznym rozrzucilibyśmy na stole. Albo inaczej rzecz ujmując oglądalibyśmy rozsypane puzzle. Brak tu jakiegoś zsynchronizowanego kolażu zdarzeń. Tylko to było zamierzone przez autora, a nie stworzone przez jego nieudolność. Wprost przeciwnie. On sam się domaga byśmy to poskładali. Ogólnie urywki z życia mieszkańców są ciekawe, jak już sobie sami w głowie wszystko ułożymy. Nie powiem ,żeby to się tak lekko czytało, gdyż człowiek chwilami traci orientacje kto jest kim. Postacie zaś z książki są bardzo kolorowe, nietuzinkowe, tak jakie było ich życie w tej dzielnicy. Równie dobrze to wszystko mogło się zdarzyć w innym mieście lub w Warszawie w innej dzielnicy. Biorę jednak fakt pod uwagę, że naprawdę one istniały i nie jest to fikcja literacka. Ogólnie jak ktoś jest ciekawy jak to przedstawił autor, to warto sięgnąć po lekturę.