Przewodnik ksenofoba. Niemcy

Książeczka jest mała (właśnie: książeczka),idealna do podróży, zwłaszcza do narodu, którego dotyczy. Czytałem ją wiele dni. Nie dlatego, że trudna, naukowa, obszerna - wręcz przeciwnie. Jest lekka, łatwa i przyjemna. I nie jest dysertacją naukową. I nie ma pretensji do poważnego i wyczerpującego analizowania tematu. Jest swobodną wykładnią dla przeciętnego odbiorcy, kim są Niemcy. W dodatku z ironią, niekiedy kpiną, ale bez złośliwości i niechęci, że o nienawiści nie wspomnę. Dlatego czytałem ze smakiem długo i wnikliwie. Całe mnóstwo akapitów można traktować jako cytat, jak tezę o pewnych cechach lub zachowaniach Niemców. Pisane przez Niemców. Tak przy okazji - autorzy także prezentują te same wady i zalety, jak przedstawiana nacja. Ale ogólnie udało im się stworzyć w miarę lekką, satyryczną, choć życzliwą charakterystykę swego narodu. W sam raz na wakacje. Bo oczywiście wielka literatura to nie jest. Poradnik ani przewodnik też nie. Ale smakowanie wad naszych sąsiadów - bezcenne. Polecam. PS. Przypadek sprawił, ze zacząłem serię "Przewodników ksenofoba" od Niemców. Na pewno sięgnę po ciekawiej napisany inny. Ciekawe, że w serii, liczącej wg wydawcy (ostatnia strona)co najmniej 30 nacji, w tym tak egzotyczne, jak Nowozelandczycy, Islandczycy czy Albańczycy, zabrakło miejsca dla Turków, nie mówiąc już o Arabach. Poprawność polityczna czy strach?