Przekroczyć granicę. Tom II

Drugi tom tylko utwierdził mnie w przekonaniu, że ta historia nie jest przypadkowa. Emocje są tu jeszcze intensywniejsze, a granice — te psychiczne i uczuciowe — zostają przesunięte znacznie dalej niż w pierwszej części. Bohaterowie dojrzewają, ale jednocześnie muszą zmierzyć się z konsekwencjami wcześniejszych decyzji. Nic nie jest tu czarno-białe, a każda relacja zostawia ślad. Autorka nie idzie na skróty — pozwala emocjom wybrzmieć, nawet jeśli bolą. To tom pełen napięcia, wewnętrznych rozterek i momentów, które ściskają w sercu. Czytałam go z mieszanką nadziei i niepokoju, bo do samego końca nie było pewne, w którą stronę to wszystko zmierza. Po zamknięciu ostatniej strony długo nie mogłam przestać o nim myśleć. To kontynuacja, która dorównuje pierwszemu tomowi, a momentami nawet go przewyższa.