Przed wszystkim

Tyle ksiazek traktuja o zmaganiach z choroba, ze gdy zaczelam czytac poiesc Reel, nie moglam powstrzymac irytacji. Znowu- kolejna smutna ksiazka o odchozeniu najblizszych. Jak mozna nie wpasc w utarte schematy, jak przykuc uwage czytelnika by nie znudzil sie tym odwiecznym toposem Na szczescie autorka ma wiele do zauferowania. Ciagle przenosimy sie z bohaterkami, zgrana szescioosobowa grupa w czasie, poznajemy momenty kluczowe da kazdej z nich, sytuacje, ktore sprawdzaly ich wiez, wystawialy na probe przyjazn. A to Anne w wieku nastu latzaszla w nieplanowana ciaze wz Reubenem i Heln poszla z nia na zabieg. A to Molly urosly piersi i stala sie obiektem westchnien wszystkich chlopakow, a to Ming z Sebastianem musieli zaakceptowac, ze ich jedyne dziecko Lily zachorowalo na SM. Przeszlosc misza sie z terazniejszoscia. Okazuje sie ze Anna przez kilka lat walczyla z podstepnym rakiem, podczas ktorych to byly obiecujace remisje, a to upior powracal i atakowal xe zdwojona zlosliwoscia i nie reagowal na chemioterapie czy nowatorskie leczenie. Jka wielka sila jest przyjan, jaka szczegolna forma milosci mozemy dowiedziec sie z tej oszczednej w wielkie slowa lakonicznej prozie. Radosci i smutki kilku kobiet, ciekawe watki jak np slub lesbijski Molly i Sereny, wzruszajaca tajemnica doroslego syna Anne Juliana, pragnienie Heleny by znow stanac na slubnym kobiercu sprawiaja ze nie sposob sie nudzic, a i kilka wzruszajacych elementow sie znajdzie. Piekna laurka wystawiona kobiecej przyjazni.