Próba kwasu w elektrycznej oranżadzie

Dziwaczna, zbeletryzowana quazi - biografia Kena Kesseya, z elementami reportażu. Skrajnie to chaotyczne, dygresyjne, slangowe, momentami liryczne i dźwiękonaśladowcze, osobliwe w złym tego słowa znaczeniu. Mogła być z tego fajna powieść drogi z onirycznymi elementami, ze wstawkami typu dzieci-kwiaty. Wyszło coś, co mnie przemęczyło, no i niestety nie doczytałem, a zawsze staram się książki kończyć. Chodzi jednak o to by mieć z tego rozrywkę, a nie się w czymś ciągle gubić. Jako osoba grająca kiedyś w zespole rockowym, jeżdżąca na Woodstocki itd., itp. miałem duże oczekiwania. To jednak tak jakby jakiś badacz pojechał dawno temu do Indian, wrócił i napisał relację w połowie po indiańsku. 4 gwiazdki za to, że jakiś klimat niby jest i podoba mi się fascynacja autora opisywanymi w książce kobietami. Generalnie jednak jestem zszokowany, że to napisał ten sam Wolfe od elit.