Primum philosophari. Czyli o dylematach hermeneutyki i problemach z tym związanych

Książka ta nie będzie zaskoczeniem dla tych, dla których mówienie o hermeneutyce dziś nie stanowi niczego nadzwyczajnego. Jej tematyka z reguły dobrze już rozpoznana może bowiem prowadzić do rutyny interpretacyjnej, z którą niejednokrotnie nadal mamy do czynienia. Jednakże umieszczenie hermeneutyki w precyzyjnie wyznaczonym kontekście znaczeniowym, stanowi moim zdaniem, wciąż żywą inspiracją dla wszystkich poszukujących prawdy serca i rozumu. Dlatego też, tytuł monografii zmusza do choćby pobieżnej prezentacji problematyki, która bezpośrednio, bądź tylko pośrednio przypominając wysiłki twórców myślenia hermeneutycznego "daje do myślenia." Praca ta prezentuje pewne konsekwencje, wynikłe z ustaleń klasyków hermeneutyki, stanowiących dziś źródło krytycznych inspiracji. Dlatego też właśnie spor między idiograficzną historycznością, a fundamentalnością wartości wyznaczył treść mych dociekań. I zapewne czytelnik łatwo się zorientuje, iż wykazanie aksjologicznej słabości hermeneutyki przekłada się na gloryfikację Hegla. Dlatego też, powrót do Hegla w wielu dziedzinach życia społecznego, kulturowego i naukowego, uczyniłem mottem swych rozważań, traktując go jako pilną powinność dnia dzisiejszego. Uważam bowiem, że bez niej, a szczególnie bez przekonania, że liberalizm jest największym wrogiem społeczeństwa kulturowo wykształconego, nie można budować trwałych wartości kształtujących człowieka i społeczeństwo, w którym przyszło nam żyć. Słuszności swej tezy starałem w tej monografii dowieść. Na ile skutecznie? Odpowiedź pozostawiam potencjalnym czytelnikom.