Prawie nigdy

"-Why was I so weak? -Because we all eat lies when our hearts are hungry." Przyznaje bez bicia - nie oczekiwałam szału - wręcz przeciwnie, w duchu gdzieś przekreśliłam tę nowelę, jako zbędny dodatek, ale kurcze, to naprawdę fajne zwieńczenie serii. Książka z perspektywy Quinn - córki Katherine i Jasona, to takie słodko-gorzkie podsumowanie całego życia bohaterów z naciskiem na rodziców Quinn o których do tej pory wiedzielismy niewiele. Ta powieść, to lekcja, która przydałaby się naszym bohaterom już od pierwszego tomu, ale tak jak w prawdziwym życiu - każdy z nas odpowiada za swoje czyny i ma prawo do błędów i w nastepstwie to ich konsekwencji. Zwieńczenie serii, a ja mam ogromną ochotę, aby Penelope Duglas pociągnęła jeszcze ten wątek, ale już pozostawiając starych bohaterów gdzieś bardzo głęboko w fabule, a skupiła sie na Quinn, Hunterze i reszcie "młodzieży". Mam nadzieje, że może kiedyś jeszcze się tego podejmie. Dla fanów serii - obowiązkowy "must read" - nie będziecie żałować.