Pragnienia, o które walczymy

Autorka zaczyna chwilę po tym jak skończyła drugi tom. Nasi bohaterowie są zdruzgotani tym, co się wydarzyło. Postanawiają kontynuować misję. Muszą jednak dobrze się do tego przygotować a czasu coraz mniej. Czy uda im się uciec? Co odnajdą za murem? Ten tom jest finałowy, zamyka on całą historię. W tej historii odnajdziemy przede wszystkim wątek zmagań. Są to nie tylko zmagania między systemem, ludźmi, ale miłością i walki samym z sobą. W tym tomie wszystko nabiera tępa, szybkości. To również czas konkretnych decyzji. Nie ma już miejsca na chowanie głowy w piasek. Trzeba wybrać stronę i iść o to walczyć. Autorka doskonale przedstawiła, jak może wyglądać życie w świcie komunistycznym. Na pierwszy rzut wydaje się, że wszystko jest dobrze. Społeczeństwo dobrze funkcjonuje, nie ma przestępczości, każdy ma pracę. Jednak gdy zaczyna się im bliżej przyglądać, okazuje się, że wszyscy oprócz tych na samej górze to niewolnicy. Niewolnicy bez możliwości wyrażania siebie, swoich poglądów, życia czy choćby tak prostej rzeczy jak wybór tego co możesz się ubrać, czytać, słuchać. Nie do uwierzenia, a jednak. Przykre jest, że niektórzy w tym ustroju dostrzegają ideał. A gdy chcesz się przeciwstawić w jakikolwiek sposób. Cóż, każdemu przydarzają się wypadki. I w tym wszystkim, jest czworo przyjaciół. Młodych, pełnych marzeń i pomysłów, pragnień. Znajdują w sobie siłę, by powiedzieć nie. By walczyć nie tylko o siebie, ale o tych, którzy nie zdają sobie sprawy, że żyją w kłamstwie. Już nie raz pisałam, że bardzo mi się podoba kiedy poznajemy daną historię z różnych stron. Daje nam to lepszy i szerszy wgląd w daną historię. Tu też mamy wykorzystany ten zabieg. Poznajemy całą historię od strony Stelli oraz Aarona. Dzięki temu możemy nie tylko dowiedzieć się więcej, ale poznać ich odczucia, emocje, zamierzenia. Znaleźć też możemy nawiązanie do legendy o Robin Hoodzie, choć tu już w zupełnie innej wersji. Ale głównym wątkiem, który przyćmiewa nawet walki, jest miłość. To uczucie, jakie rodzi się, czy jest pomiędzy dwójką głównych bohaterów. Autorka sprawnie ukazuje nam, że czasem do szczęścia potrzeba nam tylko schowania dumy do kieszeni, odwagi, by przyznać się przed sobą i tą drugą osobą o swoich uczuciach. Tu muszę przestrzec, w tym tomie jest dużo scen miłosnych. I choć nie są one złe napisane, to jednak warto o tym wspomnieć, gdyż nie wszyscy lubią takie rzeczy w książce. To i jeszcze bezgraniczne zachwyty drugą osobą. Tylko ostrzegam 😉 Książkę czytało mi się szybko i przyjemnie. I choć niektóre rzeczy są schematyczne to i tak miło spędziłam z nią czas. Najbardziej przemówił do mnie pomysł Miasta – Państwa, Robina, oraz nowego pomysłowego źródła nie tylko energii, ale wielu wynalazków. Dla nich warto było sięgnąć po tę książkę i poznać tę historię.