Pozytywka

Muszę przyznać, że sięgając po tę książkę spodziewałam się bardziej kolejnego może nawet trochę tandetnego romansidła z jakimś wbrew pozorom błahym problemem, które główna bohaterka wyolbrzymia tak bardzo, że o mało nie pęknie. A tu szok. Już od samego początku czytelnik wie, że na pewno nie jest to banalna historia pomimo klasyki: rycerz na białym koniu z wielkiego miasta… ba samej stolicy, i ona; cicha spokojna dziewuszka z zabitej dechami wsi. Jednak wszystkie znaki na niebie i ziemi wskazują na to, że ta bajka nie będzie miała happy end’u… Zacznijmy od tego, że autorka nie ogranicza się tylko do „widoku” całej akcji z punktu głównej bohaterki. Mamy też podgląd w myśli i opinie pozostałych bohaterów. Książka jest naprawdę niesamowita. W niezwykły sposób autorka zaprezentowała jak ogromny wpływ na życie ludzi mają poszczególne zdarzenia, jak bardzo potrafią nas zmienić i ukształtować, ja głęboko może sięgać nienawiść do samych siebie. Za pomysł i częściowe wykonanie autorce należą się ukłony. Dlaczego częściowe? No cóż… wiem, że język musi być dopasowany do jak największej grupy odbiorców niestety przez kilka bardzo krótkich momentów miałam dość tak prostego języka. Aczkolwiek gorąco polecam tę pozycję zwłaszcza dla mężczyzn, jako przykład tego jak nie traktować kobiet. Zwłaszcza tych, które kochają.