Powrót na Route 66

Słodko-gorzka powieść o miłości i przemijaniu. Każdy etap w życiu ma swój smak i rządzi się swoimi prawami. Starość jest z reguły smutna, trudna i bolesna. Wiąże się z dokuczliwymi i męczącymi chorobami. Oswajanie śmierci i oczekiwanie na ostateczność to nierozłączne elementy życia. Można ją przeżyć po swojemu i na własnych warunkach. Przykładem jest opowieść o kochającym się małżeństwie u kresu życia, które wbrew protestom lekarzy i dorosłych dzieci oraz zdrowemu rozsądkowi ucieka od choroby ku lepszej rzeczywistości i wyrusza starym kamperem w ostatnią podróż słyną i kultową ROUTE 66. Matką Dróg. Marzeniem każdego podróżnika. Symbolem amerykańskiej wolności. Drogi o niepowtarzalnym, magicznym klimacie, jedynej w swoim rodzaju. Łączącej Chicago z Los Angeles. Przebiegającej przez osiem stanów i kończącej swój bieg na molo w Santa Monica. Malownicze stacje benzynowe, sklepy z pamiątkami, kręte górskie przełęcze, pustynie, klimatyczne restauracje, w których można zjeść za darmo 2,5 kilogramowego steka jeśli skonsumuje się go w całości w ciągu godziny od podania ( Amarillo w Teksasie) czy hotele, gdzie można przespać się w pokojach wyglądających jak indiańskie tipi ( WIGWAM HOTEL). To wszystko urzeka. Jest w niej coś co sprawia, że chce się tam wrócić i jechać i jechać. Właśnie tak postąpiło stare małżeństwo. Mając na uwadze , że nic nie trwa wiecznie i świadomość bliskiego końca podejmuje ryzyko ostatnich wakacji. Wakacji udanych i szczęśliwych. Książka opowiada również o miłości i oddaniu. O miłości takiej do końca. " nie boję się myśli o śmierci. Boję się tego, że John zostanie sam. Przeraża mnie , że jedno z nas mogłoby zostać bez drugiego". Piękna książka. Może nie wzrusza ale porusza i skłania do myślenia.