Powiew nadziei

Jest to trzecia część cyklu „Na obcej ziemi” Joanny Jax rozgrywająca się w latach 1948-1950 głównie we Wrocławiu. Nadia traci ciążę i jest rozżalona zarówno na Wissariona, jak też na Maksima Fiodorowa. Wyprowadza się od męża i zamieszkuje u Marty w domu przy ulicy Stalina. Andrzej w dalszym ciągu nie może porozumieć się ze swoją żoną Emilią, która jest o niego zazdrosna na każdym kroku. Marcel wspólnie z Bogusiem objeżdżają okoliczne wsie i namawiają do kolektywizacji rolnictwa, co wcale nie jest łatwe. Czy saga zakończy się happy endem? Autorka bardzo realistycznie przedstawiła tło historyczne z tamtych lat, co przez wiele lat było wybielane Przez kolejne części sagi zaprzyjaźniłam się z jej bohaterami. Jednych polubiłam bardziej innych mniej. Nie zawsze rozumiałam motywy ich postępowania, lecz tak już jest, że każdy ma prawo do indywidualnych decyzji i każdy sam kieruje swoim życiem. Bohaterowie na pewno są autentyczni, dają się zapamiętać i popełniają błędy jak każdy z nas. Wątpię aby ktokolwiek był w stanie polubić Stiepana – brata Wissariona. Już bardziej ludzkie odruchy miał Maksim Fiodorow. W tej części mamy zamknięcie wątków poszczególnych postaci, co tym bardziej może zachęcić do jej przeczytania. Książkę oceniam na mocne 7 pkt.