Powiedz, że wrócisz

Od najmłodszych lat byli nierozłącznymi przyjaciółmi, spędzali z sobą każdą wolną chwilę - Natalia, córka właścicieli restauracji w Gdyni, Igor - syn oficera WP i Dominik, z dobrze sytuowanej rodziny. Wydawało się, że ta przyjaźń przetrwa wszystko, tylko czy na pewno? Dobrze napisana powieść obyczajowa; o przyjaźni, dojrzewaniu, pierwszych uczuciach, ale i przemocy wobec bliskich, prowadzącej w konsekwencji do naruszenia prawa, o rozczarowaniach, stratach, złych wyborach, toksycznych małżeńskich relacjach, a przede wszystkim o trudnej, ale prawdziwej miłości, która mimo wielu meandrów, zawiłości i niedomówień przetrwała próbę czasu. Igor nigdy nie przestał kochać Natalii, nawet wtedy, gdy czuł, że go zawiodła, odrzuciła czy oszukała. Była jego pierwszą i jedyną miłością. Ale to ona mu nie zaufała i gdy zginęli tragicznie jej rodzice, a Igor odsiadywał trzyletni wyrok, poszukała wsparcia w Dominiku, który okazał się nie wart jej uczuć, którego zazdrość o Igora doprowadzała do brutalnych zachowań i przemocy wobec żony. Książka wręcz kipi od wszelkich emocji, uczuć i namiętności, seksu i erotycznych opisów, ale ma też niezłą warstwę psychologiczną, wewnętrznego rozdarcia, przemocy i strachu, wynikającego z niezrozumiałej relacji kat - ofiara. "... łatwiej mi zrozumieć matkę Igora albo inne maltretowane kobiety, które wbrew wszelkiemu rozsądkowi tkwią przy swoich oprawcach. Po pewnym czasie, podobnie jak mnie, wydaje się im, że zasłużyły na podobne traktowanie. Jeśli znajdą kogoś, kto wybije im to z głowy, będą uratowane. Jeżeli zaś utkną w miejscu, nie wyjdą ze swego piekła nigdy." To druga książka Romy Nowicz, którą przeczytałam z zainteresowaniem, ale przyznać muszę, że podobna jest ona w tematyce do poprzedniej powieści autorki "Zapomnij o mnie"; sporo w niej erotyzmu, namiętności i choć tym razem jesteśmy w Polsce, to fabuła w ogólnych założeniach sprowadza się do tego samego - walki o miłość.