Pottsville

Cyt.: „Nie twierdzę, że nie ma pan racji, ale że pan ją ma na pewno, to bym też nie powiedział” Jim Thompson, „Pottsville” Jim Thompson, nieżyjący już od wielu lat amerykański scenarzysta i autor powieści kryminalnych. Był autorem scenariuszy do filmów Stanleya Kubricka a na podstawie jego własnych powieści nakręcono kilka filmów, niektóre dwukrotnie, jak choćby „Ucieczka gangstera”. Film nakręcony przez Michaela Winterbottom'a - „Morderca we mnie” na festiwalu w Berlinie w 2010 roku wywołał skandal konfrontując publiczność z rzeczywistością seksualnej przemocy. W Polsce dość mało znany, jego książki wydawane były jedynie przez małe wydawnictwa w dość niedużych nakładach. Teraz może się to zmienić po wydaniu przez Wydawnictwo Czarne „Pottsville” /tyt. oryg. Pop. 1280/, książki, która miała swoją premierę w 1964 roku. Zaskoczenie. Tak mógłbym w skrócie opisać swoje emocje po lekturze „Pottsville”. To chyba najbardziej zaskakująca powieść jaką przeczytałem na przestrzeni ostatnich kilku lat. Jim Thompson narrację powierzył w niej głównemu bohaterowi Nickowi Corey'owi, szeryfowi małej, zapomnianej przez Boga dziury w Teksasie, Pottsville, której liczebność przywołuje oryginalny tytuł powieści, prowadzącemu rozmowę z nieznaną bliżej osobą. Nick Corey opowiada wydarzenia kilkunastu ostatnich dni do których doszło w miasteczku i okolicach. Posstville to mała mieścina Ameryki początku XX wieku. Najprościej byłoby zaklasyfikować powieść do gatunku czarnego kryminału noir. Ale tak naprawdę to nie wystarczy. To powieść, która przełamuje i miesza gatunki literackie. Pełno w niej czarnego humoru, niemal komediowego, groteski ale jest również w części satyrą na system społeczny Ameryki. Jest jednocześnie próbą zdefiniowania natury ludzkiej i jej kondycji. Język, jakiego używa w powieści jedynie dodaje kolorytu tej i tak wyjątkowej powieści. Cyt.: „Tera się naprawdę wezmę za tych drani. Niech no tylko ktoś złamie prawo, będzie miał ze mną do czynienia. Pod warunkiem, znaczy się, że to jakiś kolorowy albo bidna biała hołota, co nie ma na pogłówne.” Jim Thompson, „Posttville” Można w niej doszukiwać się wielu podtekstów czy ukrytych znaczeń, ale ich odkrywanie pozostawię czytelnikom. Zaskakujące zakończenie, dające możliwości własnej interpretacji. Jim Thompson pokazał Amerykę nie jako krainę marzeń ale brudną, brutalną, rasistowską, pełną bigoterii i grzechu. Świetna literatura, zaskakująca i porywająca, brutalna a jednocześnie skłaniająca do głębokiego namysłu. Wyjątkowa powieść. Polecam.