Potrzask

Pozostajemy wśród silnych kobiecych postaci jako główne bohaterki książek.Kolejna z nich to Sonia Kranz w czwartej już odsłonie cyklu, tym razem pod tytułem Potrzask. W opuszczonym kamieniołomie zostają znalezione zwłoki, ofiara ma odciętą głowę, a w klatkę piersiową zabójca wbił jej drewniany palik.Już od początku cała ta sceneria budzi w Soni podejrzenie, że sprawca chce zmylić strop Policji. Inscenizacja zbrodni wygląda zbyt sztucznie i niewiarygodnie do czasu, kiedy okazuje się, że właśnie w tym miejscu ponad 300 lat temu widziano upiora, który gwałcił kobiety i zabijał zwierzęta. Lokalni mieszkańcy aby już na zawsze pozbyć się go ze swojego życia, pośmiertnie pozbawiają go głowy i identycznym palikiem przebijają jego serce. Czy zabójca inspirował się historią znajdującą się w archiwach zamku Książ? A może podpowiedzią będzie dość oryginalny tatuaż na udzie ofiary? Sonia Kranz ma pod górkę, bo to na nią spada odpowiedzialność za całe dochodzenie, które przeplata się z wieloma sprawami w jej prywatnym życiu.Kobieta ciągle je odkłada, one nawarstwiają się i sprawiają, że znajduje się jak w tytułowym potrzasku.Zarówno śledztwo jak i związane z jej życiem osobistym tematy wymagają cierpliwości, rozwagi i przemyślenia wielu decyzji, ale cały czas coś staje jej na drodze. Najgorsze są jednak decyzje, które trzeba podejmować szybko, bo odwlekanie ich działa na niekorzyść Soni. Co mi się podoba w Potrzasku? Na pewno motyw rytualny dający dużo możliwości dla wyobraźni czytelnika. Na pewno są to zwroty akcji i wprowadzanie czytelnika w błąd. Bardzo lubię ten zabieg, który pozwala sprawdzić swoje możliwości podczas lektury. No i oczywiście, zaskoczeniem jest zakończenie, którego się nie spodziewałam. Cały czas czekam bardzo na rozwiązanie kilku spraw prywatnych u tej bohaterki, a autorka umiejętnie odwleka je jakby mówiła "dowiesz się niedługo" i czytelnik musi uzbroić się w cierpliwość.Jednak wiem, że przyjdzie ten czas kiedy przeczytam o tym jak układa się życie Soni tym bardziej, że (zdradzam tylko tyle),otwierają się przed nią nowe możliwości... Agnieszka Jeż idealnie odnajduje się w tworzeniu silnych kobiecych postaci.Poprzednia seria z Wierą Jezierską również przypadła mi do gustu i wspominam ją bardzo dobrze. Można powiedzieć, że Sonia i Wiera mają ze sobą wiele wspólnego. Kobiety w książkach Pani Agnieszki zasługują na uwagę, dlatego też gorąco was namawiam do lektury.Jeżeli jeszcze nie poznaliście serii Sprawy Sonii Kranz, szczerze zachęcam, spędzicie świetny czas z tą bohaterką.