Posłaniec burzy

Dawno nie czytałam czegoś podobnego do Percy’ego Jacksona. Dzięki niemu pokochałam w książkach wykorzystanie mitów. Szkoda tylko, że najczęściej autorzy sięgają po mitologię grecką lub rzymską. “Posłaniec burzy” jest miłą odmianą, bo autorka wykorzystała mitologię Majów. I odkryłam istnienie Bogini Czekolady! Zane Obispo jest dwunastoletnim na pozór zwyczajnym chłopcem. Spośród innych dzieci “wyróżnia” go jego krótsza noga, przez którą doznaje wiele nieprzyjemności ze strony rówieśników. Każdy dzień spędza na badaniu wulkanu, znajdującego się obok jego domu. Podczas jednej z wypraw staje się świadkiem zdarzenia, które zmieni jego dotychczasowe życie. Historia jest ciekawa, ale czasami trochę przegadana. Głównym narratorem jest Zane. Spodobał mi się sposób przedstawienia historii, w trakcie czytania możemy natknąć się na bezpośrednie zwroty do majańskich bogów. Na końcu dowiadujemy się dlaczego. Mam nadzieję, że następne tomy zachowają taki sam sposób narracji. Zane jest naiwny, to taki zagubiony dzieciak we mgle. Wcale mu się nie dziwię, nagle zostaje wrzucony do świata, który do tej pory znał tylko z książki. Sama pewnie w takiej sytuacji zachowałbym się podobnie. Jego przewodniczką jest dziewczynka, Brooks, która ma swoje powody, aby mu pomóc. Czytelnik do samego końca nie wie, czy stoi ona po stronie chłopca czy jednak nie. Jest skryta, bystra i sprytna, polubiłam ją. Na uwagę zasługuje również Hondo, wujek Zane’a. Ta postać była świetna. Zachowuje się jak duże dziecko, on całej historii nadawał takiej frywolności. Stworzyli świetny zespół, jestem ciekawa czy pojawią się w takim składzie w następnych tomach. Ogólnie polecam wszystkim fanom przygodówek i Percy’ego Jacksona. Opinia powstała dla grupy Fantastyka na luzie.