Poskromienie złośnicy

Czy jedno, z pozoru niewinne kłamstwo może wywrócić czyjeś życie do góry nogami? Czy serce można oszukać? Kolejna #niegrzecznanowela od Agnieszki Kowalskiej - Bojar, której mam zaszczyt patronować. "Poskromienie złośnicy" to świetne opowiadanie na chwilę oderwania się od codzienności i miłe spędzenie czasu. Poznajemy młodą, 33 letnią Joannę, która jest dziekanem na politechnice oraz 43 letniego Konrada, który jest zwykłym pracownikiem - robolem, jak nazywa go pani dziekan. Różni ich wszystko. Ale nie od dziś wiadomo, że właśnie takie osoby ciągnie ku sobie. Pewne wydarzenia spowodowały, że drogi tej dwójki rozeszły się. Jednak los lubi być przewrotny i po niedługim czasie znów trafiają na siebie. Ona po niefortunnym upadku straciła pamięć i on postanowił trochę zabawiać się jej kosztem. Kłamstwo, kłamstewko - niby nic takiego, ale oboje poniosą konsekwencje tej zabawy. Powiem Wam, że w tej nowelce nie ma pikantnych czy mocnych scen. Ogólnie mogłabym pomarudzić, że wręcz brakuje mi tutaj tych gorących, namiętnych scen. Jednak nie będę marudziła, bo kiedy tylko dostałam plik z tym opowiadaniem, to połknęłam go raz dwa i nie mogłam oderwać się od niego! Agnieszka zgrabnie opisała zarówno różnice tej dwójki bohaterów, jak i to, co ich do siebie przyciągało. Te momenty, kiedy poznawali się nawzajem były opisane tak realistycznie, że czułam się, jakbym była naocznym świadkiem tych wydarzeń. A jak już pojawiły się jakieś romantyczniejsze sceny, to wszystko było takie delikatne, ze smakiem i wyczuciem, że ach... Poza tym jest tutaj spora dawka humoru, szczególnie w dialogach ociekających sarkazmem. Zresztą, powiem Wam, że już tak na spokojnie, po przeczytaniu całej historii, to sama nie wiem, jak ja bym się zachowała na miejscu Joasi, gdybym straciła pamięć i trafiła pod dach ... Nooo, w każdym razie, nie wiem, jak bym się zachowała, gdybym była w sytuacji, w jakiej znalazła się nasza bohaterka. Ona i tak zachowywała się wybornie. Zapraszam Was do lektury!